Sloka 235

२३५. 235.

अनु तं तात जीवन्ति ज्ञातयः सह बान्धवैः ।

पर्ज्जन्यमिव भूतानि द्रुमं स्वादुमिवाण्डजाः ॥२३५॥

anu taṁ tāta jīvanti jñātayaḥ saha bāndhavaiḥ,

parjjanyamiva bhūtāni drumaṁ svādumivāṇḍajāḥ.

Seseorang yang menjadi tempat berlindung kaum kerabatnya, seperti awan yang merupakan penopang makhluk hidup dan seperti pohon berbuah yang menjadi tempat kehidupan burung.

Nyang waneh, ikang wwang pinarāśrayani kadangnya, kadi lwir Sang Hyang Indra, an pinaka kahuripan ing sarwabhāwa, mwang kadi lwirning kayu, an pinaka kahuripan ing manuk, mangkana ta ya, an pinaka kahuripan ing katumbanya, ikang wwang mangkana yatikānak ngaranya.

Demikian pula orang yang dijadikan tempat berlindung oleh kaum kerabatnya, seperti halnya dewa indra dewa hujan, yang merupakan sumber kehidupan sekalian makhluk dan bagaikan pohon kayu rindang yang merupakan kehidupan burung, demikianlah ia merupakan kehidupan bagi orang-orang seisi rumahnya, orang yang demikian keadaannya itulah anak sejati namanya.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 233

येसां न पचते माता येसां न पचते पिता । उच्छेष्टं येऽभिकांक्षन्ति तेषामेतन्महासुखम् ॥२३३॥

Sloka 234

दुर्ब्बालर्थं बलं यस्य त्यागार्थं च परिग्रहः । पाकश्चैवापचितार्थं पितरस्तेन पुत्रिणः ॥२३४॥

Sloka 236

श्रीमन्तं ज्ञतिमासाद्य यज्ज्ञातिरयचीदति । दग्धवृक्षं मृग इव सादनं तस्य निन्दति ॥२३६॥

Sloka 237

षत्वारस्ते तत गृहे वसन्तु श्रियाभिभूतष्य गृहस्थधर्म्मे । दिनो ज्ञतिश्चावसन्नः कुलीनः सखा दरिद्रो भगिनी चानपत्य ॥२३७॥

Sloka 238

अकर्म्मशीलं च महाशनं च लेकद्विष्टं बहुमायं नृशंसं । अदेशकलज्ञमर्निष्टवेषमेतान् गृहे न प्रतिवासयेत ॥२३८॥

Sloka 239

ऋत्विक्पुरोहिताचार्य्याः शिष्यसम्बान्धिबन्धवाः । सर्व्वे पूज्याश्च मान्याश्च श्रुतवृत्तोपसंहिताः ॥२३९॥

Sloka 240

उपाध्यायं पितरं मातरं च येऽभिद्रुह्यन्ति मनसा कर्म्मणा​ व । तेषां पापं भ्रूनह्त्याविचिस्तं नन्यस्तस्मात् पापकृच्चास्तिलोके ॥२४॰॥

Sloka 241

शरीरमेतौ कुरुतः पीत माता च भारत । अचार्यशास्ता या जातिः स दिव्या साजरामरा ॥२४१॥

Sloka 242

लौकिकं वैदिकं वापि तथाध्यात्मिकमेव च । यस्माच्चाधीयेत नरस्तं पूर्व्वमभिवादयेत् ॥२४२॥

Sloka 243

गुरुना वैरनिर्बन्धो न कर्तव्यः कदाचन । अनुमान्यः प्रसाद्यश्च गुरुः प्रुद्धो विजानता ॥२४३॥