Sloka 332

३३२. 332.

असन्त्यागात् पापकृतामपापन् तुल्यो दोषः स्पृशते मिश्रभावात्

शुष्केणार्द्रं दह्यते मिश्रभावात् तस्माद् पापैः सह सन्धिं न कुर्य्यात् ॥३३२॥

asantyāgāt pāpakṛtāmapāpan tulyo doṣaḥ spṛśate miśrabhāvāt,

śuṣkeṇārdraṁ dahyate miśrabhāvāt tasmād pāpaiḥ saha sandhiṁ na kuryyāt.

Seorang bergaul dengan perbuatan jahat akan ditularkan noda jahat, pohon kayu hidup turut terbakar jika bercampur bersatu dengan kayu kering.

Apan ikang wwang yang pasangsarga lawan wwang pāpakarma, kahawā juga ya dening doṣa nikang pāpakarma, kadyāngga ning tahĕn ahurip, milu gĕsĕng yan pamiśra lawan tahĕn aking, matangnyan tan pasāhaya, tan pamitrā lawan wwang pāpakarma juga ngwang.

Sebab orang yang bergaul dan berkawan dengan orang yang berperilaku jahat, niscaya ia akan ketularan oleh noda perbuatan jahat. Bagaikan pohon kayu yang hidup akan turut terbakar, jika bercampur menjadi satu dengan kayu kering. Oleh karena itu, hindarilah berkawan apalagi bersahabat dengan orang yang berperilaku jahat.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 328

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चोरे भग्नव्रते शठे । निष्कृतिर्व्विहिता सब्भिःकृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥३२८॥

Sloka 329

नरकाध्युषितःपन्था गन्तव्यस्तेन दारुणः । आपपेऽपापहृदये यःपापमनुतिष्ठति ॥३२९॥

Sloka 330

यःकरोति नरःपापं तस्यात्मा ध्रुवं प्रियः । आत्मनैव कृतं पापमात्मनैवापि भुज्यते ॥३३०॥

Sloka 331

संक्लिष्टकर्म्माणमतिप्रमादं भूयोऽनृतं चदृढभक्तिकं च । विशिष्टरागं बहुमायिनं च नैतान् निषेवेत नराधमान् षट् ॥३३१॥

Sloka 333

वर्ज्जनीयो मतिमता दुर्ज्जनः सन्धिवैरयोः । श्वा भवत्युपघाताय ललन्नपि दशन्नपि ॥३३३॥

Sloka 334

कण्टकानां खलानां च द्विविधैव प्रतिक्रिया । उपानन्मुखभङ्गो वा दूरतो वा विवर्ज्जनम् ॥३३४॥

Sloka 335

मा गाः खलेषु विश्रम्भं ममेति चिरसंस्तुतः । दीर्घकालोपनीतोऽपि दशत्येव भुजङ्गमः ॥३३५॥

Sloka 336

विनयावनतं सन्तं नीचः समधिरोहति । स्वगात्रकृतसोपानं निषण्णमिव कुञ्जरम् ॥३३६॥

Sloka 337

सन्तो मा गात विश्रम्भं नमतीति खले जने । तुलावनमः को नाम यो न कूपाम्बु तस्करः ॥३३७॥

Sloka 338

अपकारमसम्प्राप्य तुष्येत् साधुरसाधुतः । नैसोऽलाभो भुजञ्गेन वेष्टितो यो न दश्यते ॥३३८॥