Sloka 56

५६. 56.

धर्म्मश्चेन्नावसिदेत कपालेनापि जीवतः ।

आढ्योऽस्मीत्यवगन्तव्यं धर्म्म वित्ता हि साधवः ॥५६॥

dharmmaścennāvasideta kapālenāpi jīvataḥ,

āḍhyo’smītyavagantavyaṁ dharmma vittā hi sādhavaḥ.

 

Biarpun seseorang hidup dengan miskin, namun tidak mengingkari dharma, dia harus menganggap dirinya kaya, dharma adalah harta yang abadi.

 

Yadyapin atyanta daridra kĕta ngwang, mahuripa ta dening tasyan, yan langgĕng apagĕh ring dharmāprawrĕtti, hiḍĕpĕn ta sugih jugāwakta, apan anghing dharmaprawrĕtti, mās manik sang sādhu ngaranira, yatika prihĕn arjanan, yatika ling mami mās manik tan kĕna ring corabhayādi.

 

Walaupun sangat miskin dan hidup dengan mengemis, bila yakin dan tetap teguh melaksanakan dharma, hendaknya engkau anggap dirimu kaya juga. Sebab hanya perilaku yang berlandaskan dharma adalah harta kekayaan orang-orang saleh namanya. Hal itulah yang patut dicari. Itulah yang aku katakana merupakan harta kekayaan yang tidak bisa dicuri, dirampok, dan lain-lainnya.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 47

न तत् परस्य सन्दध्यात् प्रतिकूलं यदात्मनः । एष संक्षेपतो धर्म्मः कामादन्यत् प्रवर्तते ॥४७॥

Sloka 48

ये तु शिष्टाः सुनियताः सत्यार्ज्जवपरायनः । धर्म्यं पन्थानमारूढास्तेषां पृत्तं समाचर ॥४८॥

Sloka 49

सर्व्वतो भ्राम्यमाणस्य धर्म्मस्य रथचक्रवत् । वेश्यासुतस्येव पितुर्निश्चयो नोपलभ्यते ॥४९॥

Sloka 50

श्रुयतां धर्म्मसर्व्वस्वं श्रुत्वा चैवोपधार्य्यताम् । आत्मनः प्रतिकूलानि न परेसां समाचर ॥५०॥

Sloka 51

पुलका इव धान्येषु पुत्तिका इव पक्षिषु । तादृशास्ते मनुष्येषु येषां धर्म्मो न कारणम् ॥५१॥

Sloka 52

म्रियन्ते जन्मनोऽर्थाय जायन्ते मरनाय च । न धर्माथं न कामार्थं तृणानिव पृथग्जनाः ॥५२॥

Sloka 53

ये तु धर्म्म मसूयन्ते बुद्धिमोहान्वित जनाः । अपथा गच्छतां तेषामणुयातापि पीड्यते ॥५३॥

Sloka 54

अधर्मरुचयो मन्दास्तिर्य्यग्गतिपरायणाः । कृच्छ्रां योनिमनुप्राप्य न विन्दन्ति सुखं जनाः ॥५४॥

Sloka 55

धनस्य यस्य राजतो भयं न चास्ति चोरतः । मृतम् च यन्न मुञ्चति समर्ज्जयस्व तद्धनम् ॥५५॥

Sloka 57

धर्म्ममाचरतो वृत्तिर्यदि नोपगमिष्यति । न नम किं शिलोञ्छाम्बु शाकाद्यपि विपत्स्यते ॥५७॥