Sloka 19

१९. 19.

धार्म्मिकं पूजयन्ति च न धनाढ्यं न कामिनम्।

धने सुखकला काचिद् धर्म्मे तु परमं सुखम्॥१९॥

dhārmmikaṁ pūjayanti ca na dhanāḍhyaṁ na kāminam,

dhane sukhakalā kācid dharmme tu paramaṁ sukham.

 

Penghormatan diberikan kepada orang yang memiliki dharma, dan bukan kepada orang yang kaya atau kepada pengumbar nafsu. Dalam kekayaan sedikit menemukan kebahagiaan, tetapi dalam dharma ada kebahagiaan mutlak.

 

Kunang sang paṇḍita, sang dhārmika juga, inastutinira, inalĕmnira, an sira prasiddha anemu sukha, tan pangalĕm sugih, kamī, apan tan tuhu sukha, ri hananing ahangkārājñāna, ri sĕḍĕngning dhanakāma wyawahāra.

 

Hendaknya sang pendeta, juga orang yang bajik yang harus dihormati, disanjung, karena sukses mencapai kebahagiaan. Bukan orang kaya yang disanjung dan orang yang mengumbar nafsu birahi (yang disanjung), karena (orang itu) tidak benar bahagia. Itu disebabkan oleh pikiran angkara dan masih dapat digoda oleh kekayaan dan hawa nafsu itu.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 29

मनोनुकूलाः प्रमदा रूपवत्यः स्वलंकृताः । वासः प्रासादपृष्ठे च भवन्ति शुभकर्म्मणाम् ॥२९॥

Sloka 30

निपानमिव मण्डूकाः सरः पूर्ण्णमिवाण्डजाः । शुभकर्म्मानमायान्ति सहायाश्च धनानि च ॥३॰॥

Sloka 31

अर्ज्जयेज्ज्ञानमर्थाश्च विद्वानमरवत् स्थितः। केशेष्विव गृहितः सन् मृत्युना धर्म्ममाचरेत्॥३१॥

Sloka 32

मस्तकस्थायिनं मृत्युं यदि पश्येदयं जनः । आहारोऽपि न रुच्येत किमुताकृत्यकारिता ॥३२॥

Sloka 33

युवैव धर्म्ममन्विच्छेद् युवा वित्तं युवा श्रुतम्। तिर्य्यग्भवति वै दर्भ उत्पतन् न च विद्ध्यति॥३३॥

Sloka 34

पूर्व्वे वयसि यः शान्तः स शान्त इति मे मतिः। धातुषु क्षीयमाणेषु शमः कस्य न विद्यते॥३४॥

Sloka 35

युवत्वापेक्षया बालो वृद्धत्वापेक्षया युवा। मृत्योरुत्सङ्गमारुह्य स्थविरः किमपेक्षते॥३५॥

Sloka 36

पुरा शरीरमन्तको भिनत्ति रोगसारथिः। प्रसह्य जिवितक्षये शुभं महत् समाहरेत्॥३६॥

Sloka 37

युवैव धर्म्मशीलः स्यादनित्यं खलु जीवितम् । को हि जानाति कस्याद्य मृत्युसेना पतिष्यति ॥३७॥

Sloka 38

आ धूमाग्रान्निवर्त्तन्ते ज्ञातयः सह बान्धवैः। येन तैः सह गन्तव्यं तत् कर्म्म सुकृतं कुरु॥३८॥