Sloka 32

३२. 32.

मस्तकस्थायिनं मृत्युं यदि पश्येदयं जनः ।

आहारोऽपि न रुच्येत किमुताकृत्यकारिता ॥३२॥

mastakasthāyinaṁ mṛtyuṁ yadi paśyedayaṁ janaḥ,

āhāro’pi na rucyeta kimutākṛtyakāritā.

 

Apabila seseorang telah merasakan kematian yang berada di kepala, dia tidak akan memiliki rasa bahkan untuk makanan, apalagi rasa untuk mengejar tujuan yang tercela.

 

Yan wruha ktikang wwang an nirantarānginte manunggang ri mastakanya ikang mrĕtyu, yaya tan hyunanya mangana tuwi, ngūni-ngūni magawayaning adharma.

 

Bilamana orang mengetahui tentang kematian yang tak akan henti-hentinya berkecamuk di kepala/pikirannya, mungkin tiada lagi hasratnya akan makanan atau pun untuk melaksanakan perilaku adharma.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 39

मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्ठसमं जनाः। मुहूर्त्तमुपरुद्याथ ततो यान्ति पराङ्मुखाः॥३९॥

Sloka 40

एको धर्म्मः परं श्रेयः क्षमैका शान्तिरुच्यते। विद्यैका परमा तुष्टिरहिंसैका सुखावहा॥४०॥

Sloka 41

एकं यदि भवेच्छास्त्रं श्रेयो निस्संशयं भवेत्। बहुत्वादिह शास्त्राणां गुहां  श्रेयः प्रवेशितम्॥४१॥

Sloka 42

मा तात वृद्धान् परिभूः शिक्षस्वागमयस्व च । अहोरिव​ हि धर्मस्य सूक्ष्मा दुरनुगा गतिः ॥४२॥