Sloka 331

३३१. 331.

संक्लिष्टकर्म्माणमतिप्रमादं भूयोऽनृतं चदृढभक्तिकं च

विशिष्टरागं बहुमायिनं च नैतान् निषेवेत नराधमान् षट् ॥३३१॥

saṁkliṣṭakarmmāṇamatipramādaṁ bhūyo ‘nṛtaṁ cadṛḍhabhaktikaṁ ca,

viśiṣṭarāgaṁ bahumāyinaṁ ca naitān niṣeveta narādhamān ṣaṭ.

Seseorang hendaknya tidak bergaul atau melayani enam jenis orang jahat, yaitu mereka yang menindas orang lain, mereka yang lalai, orang pembohong, tidak setia, terlalu keji, dan sangat licik.

Nihan lwirning tan sangsargan, wwang mangulahakĕn pisakit, parapīdā durācāra, wwang göng pramāda, wwang mithyāwāda, wwang tan apagĕh kabhatinya, wwang göng rāga, wwang sakta ring madya, nahan tang nĕm kaniṣṭaning wwang, tan yogya siwin.

Inilah contoh orang yang tidak patut dijadikan kawan bergaul, yakni orang yang mengusahakan penyakit dan kesedihan terhadap orang lain, orang bertingkah laku buruk, orang yang sangat lancang, orang yang berkata dusta dan bohong, serta orang yang kecanduan pada minuman keras. Keenam orang yang sangat keji itulah, yang tidak patut diindahkan.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 339

दुर्ज्जनेनोच्यमानानि वचांसि मधुराण्यपि । अकालकुसुमनीव त्रासं सञ्जनयन्ति मे ॥३३९॥

Sloka 340

मधुरेऽसत्यमन्वेष्यं तच्च नास्त्यमृतं च तत् । धर्म्मो न्वेष्यश्च परुषे स च नास्ति विषम् च तत् ॥३४०॥

Sloka 341

वृश्च निम्बं परशुना अञ्जैनं मधुसर्प्पिषा । अर्चैनं गन्धमाल्याभ्यां सर्व्वथा तिक्त एव षः ॥३४१॥

Sloka 342

मदोपशमनं शास्त्रं खलानां कुरुते मदम् । चक्षुह्संस्कारकं तेज उलूका नामिवान्धता ॥३४२॥

Sloka 343

विद्यामदो धनमदस्तृतीयोऽभिजनैर्मदः । मदा ह्येतेऽवलिप्तानामेत एव सतां दमाः ॥३४३॥

Sloka 344

नम्यते याति सन्धानं द्रवीभवति तप्यते । मृदु दुर्जनचित्तेन किंल्लोहमुपमीयते ॥३४४॥

Sloka 345

अहो प्रच्छादिताकार्य्यं रैपुन्यं परमं खले । यत् तुषाग्निरिवार्नर्चिर्द्दहन्नपि न लक्ष्यते ॥३४५॥

Sloka 346

अहो वत महत् कष्टं विपरीतमिदं जगत् । येनापत्रपते साधुरसाधुस्तेन नन्दति ॥३४६॥

Sloka 347

खलः सर्ष्षपमात्राणि परछिद्राणि पश्यति । आत्मनो विल्वमात्राणि पष्यन्नपि न पश्यति ॥३४७॥

Sloka 348

अभिवाद्य यथा वृद्धान् सन्तो गच्छन्ति निर्वृतिम् । तथा सज्जनमाक्रुश्य मूर्खो भवति निर्वृतः ॥३४८॥