Sloka 335

३३५. 335.

मा गाः खलेषु विश्रम्भं ममेति चिरसंस्तुतः

दीर्घकालोपनीतोऽपि दशत्येव भुजङ्गमः ॥३३५॥

mā gāḥ khaleṣu viśrambhaṁ mameti cirasaṁstutaḥ,

dīrghakālopanīto’pi daśatyeva bhujaṅgamaḥ.

Jangan percaya orang jahat meski dikenal sejak lama. Seperti seekor ular meskipun dipelihara dan dilatih untuk waktu yang lama, tetap saja menggigit.

Haywa ta sĕgĕh parcaya ring durjana, anungku iki, malawas iki haneryaku, kumwa kunang linga, haywa ta mangkana, apan ikang sarpa ngaranya, yadyapin atyanta lawasanya ajar-ajarana, iwĕng juga panahut nika.

Janganlah ramah dan percaya kepada orang jahat, “sepanjang hidup, bahkan telah lama orang ini bersamaku”, demikianlah kiranya kata-kata anda, tapi janganlah berkata demikian, sebab ular itu kendati sangat lama dilatih, namun tak urung binatang itu akan memangut juga.

३३५. 335.

मा गाः खलेषु विश्रम्भं ममेति चिरसंस्तुतः

दीर्घकालोपनीतोऽपि दशत्येव भुजङ्गमः ॥३३५॥

mā gāḥ khaleṣu viśrambhaṁ mameti cirasaṁstutaḥ,

dīrghakālopanīto’pi daśatyeva bhujaṅgamaḥ.

Jangan percaya orang jahat meski dikenal sejak lama. Seperti seekor ular meskipun dipelihara dan dilatih untuk waktu yang lama, tetap saja menggigit.

Haywa ta sĕgĕh parcaya ring durjana, anungku iki, malawas iki haneryaku, kumwa kunang linga, haywa ta mangkana, apan ikang sarpa ngaranya, yadyapin atyanta lawasanya ajar-ajarana, iwĕng juga panahut nika.

Janganlah ramah dan percaya kepada orang jahat, “sepanjang hidup, bahkan telah lama orang ini bersamaku”, demikianlah kiranya kata-kata anda, tapi janganlah berkata demikian, sebab ular itu kendati sangat lama dilatih, namun tak urung binatang itu akan memangut juga.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 349

अप्रदाता समृद्धोऽसौ दरिद्रश्च महामनाः । अश्रुतश्च समुन्नद्धस्तमाहुर्मूढचेतसम् ॥३४९॥

Sloka 350

परं क्षिपति दोषेण वर्तमानः स्वयं तथा। यश्च कुप्यत्यनीशः सन् स तु मूढतरो नरः॥३५०॥

Sloka 351

मृदु वै मन्यते पापो भाष्यमाणमशक्तिजम्। जितमर्थं विजानीयादुपला मार्द्दवे सति॥३५१॥

Sloka 352

असन्तोऽभ्यर्थिताः सद्भिः किञ्चित् कर्य्यं कदाचन। मन्यन्ते सन्तमात्मानमसन्तमिति विश्रुतम्॥३५२॥

Sloka 353

प्राज्ञोऽपि जल्पतां पुंसां श्रुत्वा वाचः शुभाशुभाः। गुणवद्वाक्यमादत्ते हंसः क्षीरमिवाम्भसि॥३५३॥

Sloka 354

चोद्यमानोऽपि पापाय शुभात्मा नाभिपद्यते। वार्य्यमाणोऽपि पापात्मा पपेभ्यः पापमिच्छति॥३५४॥

Sloka 355

व्यर्थं श्रुतमशीलस्य धनं कृपणजीविनः। उत्साहो मन्दभाग्यस्य बलं कापुरुषस्य च॥३५५॥

Sloka 356

कपाले यद्वदापः स्युः श्वदृतौ वा यथा पयः। आश्रयस्थानदोषेण वृत्तहीने तथा श्रुतम्॥३५६॥

Sloka 357

नाच्छादयति कौपीनं न दंशमशकापहम्। शुनः पुच्छमिवानार्थं ज्ञानमन्यायवर्त्तिनः॥३५७॥