Sloka 341

३४१. 341.

वृश्च निम्बं परशुना अञ्जैनं मधुसर्प्पिषा

अर्चैनं गन्धमाल्याभ्यां सर्व्वथा तिक्त एव षः ॥३४१॥

vṛśca nimbaṁ paraśunā añjainaṁ madhusarppiṣā,

arcainaṁ gandhamālyābhyāṁ sarvvathā tikta eva ṣaḥ.

Potong pohon nimba dengan kapak, kemudian olesi dengan madu dan mentega. Semprotkan dengan aroma dan karangan bunga. Tidak peduli apa yang dilakukan orang, nimba akan tetap pahit.

Apan ikang mimba, yan tugĕlĕn wadungĕn, yadyan tuwuha, niyata apahit juga sĕwönika, yadyapin lepanan ring madhu pĕhan miñak, iwöng pahitnika sĕwönya, kenān gandha mālya kunang, anggarāga jĕnu lepana, salwira ning wangi-wangi mwang kĕmbang inangit, yayānyan apahita sĕwönya, mangkana tang durjana, tan kĕna hinala-hala, tan kĕna hinayu-hayu.

Karena pohon kayu intaran itu, jika dipotong, ditebang, bila tumbuh lagi niscaya pahit saja rasa pucuk tunasnya, biarpun dilumas dengan madu, air susu dan minyak pucuk tunas itu tetap pahit rasanya. Bahkan, walau diberi wangi-wangian sekali pun, dilengkapi dengan boreh wangi, bedak dan lumas dan segala bahan-bahan wangi serta karangan bunga, namun tetap masih berasa pahit pucuk tunasnya. Demikianlah si durjana itu, tidak dapat diperbaiki dengan disakiti, pun tidak dapat diperbaiki dengan disanjung-sanjung.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 328

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चोरे भग्नव्रते शठे । निष्कृतिर्व्विहिता सब्भिःकृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥३२८॥

Sloka 329

नरकाध्युषितःपन्था गन्तव्यस्तेन दारुणः । आपपेऽपापहृदये यःपापमनुतिष्ठति ॥३२९॥

Sloka 330

यःकरोति नरःपापं तस्यात्मा ध्रुवं प्रियः । आत्मनैव कृतं पापमात्मनैवापि भुज्यते ॥३३०॥

Sloka 331

संक्लिष्टकर्म्माणमतिप्रमादं भूयोऽनृतं चदृढभक्तिकं च । विशिष्टरागं बहुमायिनं च नैतान् निषेवेत नराधमान् षट् ॥३३१॥

Sloka 332

असन्त्यागात् पापकृतामपापन् तुल्यो दोषः स्पृशते मिश्रभावात् । शुष्केणार्द्रं दह्यते मिश्रभावात् तस्माद् पापैः सह सन्धिं न कुर्य्यात् ॥३३२॥

Sloka 333

वर्ज्जनीयो मतिमता दुर्ज्जनः सन्धिवैरयोः । श्वा भवत्युपघाताय ललन्नपि दशन्नपि ॥३३३॥

Sloka 334

कण्टकानां खलानां च द्विविधैव प्रतिक्रिया । उपानन्मुखभङ्गो वा दूरतो वा विवर्ज्जनम् ॥३३४॥

Sloka 335

मा गाः खलेषु विश्रम्भं ममेति चिरसंस्तुतः । दीर्घकालोपनीतोऽपि दशत्येव भुजङ्गमः ॥३३५॥

Sloka 336

विनयावनतं सन्तं नीचः समधिरोहति । स्वगात्रकृतसोपानं निषण्णमिव कुञ्जरम् ॥३३६॥

Sloka 337

सन्तो मा गात विश्रम्भं नमतीति खले जने । तुलावनमः को नाम यो न कूपाम्बु तस्करः ॥३३७॥