Sloka 342

३४२. 342.

मदोपशमनं शास्त्रं खलानां कुरुते मदम्

चक्षुह्संस्कारकं तेज उलूका नामिवान्धता ॥३४२॥

madopaśamanaṁ śāstraṁ khalānāṁ kurute madam,

cakṣuhsaṁskārakaṁ teja ulūkā nāmivāndhatā.

Pengetahuan gunanya untuk menundukkan kesombongan pada orang lain, berfungsi untuk menciptakan kesombongan pada orang-orang yang rendah. Cahaya berguna membuat mata beraksi, namun membuat burung hantu menjadi buta.

Don sang hyang aji ngaranira, manghilangakĕna mada, kunĕng ring durjana, mangdadyakĕn mada sira, mangkin pĕtĕng hatinya, wuta tan wruh ri ling ning rāt, kadyangga ning teja sang hyang ādityan panghilangakĕn pĕtĕng, dumlingakĕn panoning rāt, kunang ring ulukā, amuhara pĕtĕng, mangkin ahulap, wuta ya denika.

Pada hakikatnya ilmu pengetahuan itu adalah untuk menghilangkan keangkuhan. Akan tetapi bagi yang berbudi rendah justru membangkitkan keangkuhan, pikirannya semakin gelap, buta serta tidak tahu apa kiranya makna dan kahiakat dunia baginya. Bagaikan sinar matahari untuk melenyapkan gelap, guna membuka penglihatan jagat, akan tetapi bagi orang rabun laiknya burung hantu menyebabkan penglihatannya gelap, semakin silau, dan buta ia pun karenanya.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 328

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चोरे भग्नव्रते शठे । निष्कृतिर्व्विहिता सब्भिःकृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥३२८॥

Sloka 329

नरकाध्युषितःपन्था गन्तव्यस्तेन दारुणः । आपपेऽपापहृदये यःपापमनुतिष्ठति ॥३२९॥

Sloka 330

यःकरोति नरःपापं तस्यात्मा ध्रुवं प्रियः । आत्मनैव कृतं पापमात्मनैवापि भुज्यते ॥३३०॥

Sloka 331

संक्लिष्टकर्म्माणमतिप्रमादं भूयोऽनृतं चदृढभक्तिकं च । विशिष्टरागं बहुमायिनं च नैतान् निषेवेत नराधमान् षट् ॥३३१॥

Sloka 332

असन्त्यागात् पापकृतामपापन् तुल्यो दोषः स्पृशते मिश्रभावात् । शुष्केणार्द्रं दह्यते मिश्रभावात् तस्माद् पापैः सह सन्धिं न कुर्य्यात् ॥३३२॥

Sloka 333

वर्ज्जनीयो मतिमता दुर्ज्जनः सन्धिवैरयोः । श्वा भवत्युपघाताय ललन्नपि दशन्नपि ॥३३३॥

Sloka 334

कण्टकानां खलानां च द्विविधैव प्रतिक्रिया । उपानन्मुखभङ्गो वा दूरतो वा विवर्ज्जनम् ॥३३४॥

Sloka 335

मा गाः खलेषु विश्रम्भं ममेति चिरसंस्तुतः । दीर्घकालोपनीतोऽपि दशत्येव भुजङ्गमः ॥३३५॥

Sloka 336

विनयावनतं सन्तं नीचः समधिरोहति । स्वगात्रकृतसोपानं निषण्णमिव कुञ्जरम् ॥३३६॥

Sloka 337

सन्तो मा गात विश्रम्भं नमतीति खले जने । तुलावनमः को नाम यो न कूपाम्बु तस्करः ॥३३७॥