Sloka 343

३४३. 343.

विद्यामदो धनमदस्तृतीयोऽभिजनैर्मदः

मदा ह्येतेऽवलिप्तानामेत एव सतां दमाः ॥३४३॥

vidyāmado dhanamadastṛtīyo’bhijanairmmadaḥ,

madā hyete ‘valiptānāmeta eva satāṁ damāḥ.

Yang menimbulkan kesombongan pada sesorang penjahat: vidyā adalah pengetahuan, dhana adalah kekayaan, abhijana adalah keturunan bangsawan. Sebaliknya pada orang bijak hal tersebut menyebabkan timbulnya ketenangan hatinya.

Nihan sangkāepa ning mangdadyakĕn mada ring durjana widyā, dhana, abhijana, widyā ngaran sang hyang aji, widyāmada ngaraning wĕrö kapuhara denira, dhana ngaraning mās manik, salwirning wibhawa, dhana mada ngaran ikang mada kawangun denya, abhijana ngaraning kawwangan, abhijana mada ngaran ikang wĕrö kapuhara denya, nahan tāwak ning mangdadyakĕn mada ring durjana, kunang ri sang sajjana, mangdadyakĕn kopaśaman ika.

Inilah secara singkat hal-hal yang menimbulkan kesombongan bagi yang berbudi rendah, yaitu: widya, dhana, abhijana. Widya artinya ilmu pengetahuan, widyamada artinya rasa bangga yang diakibatkan oleh ilmu pengetahuan, dhana adalah kekayaan emas dan permata, segala rupa kekayaan. Dhanamada disebut kesombongan yang ditimbulkan oleh kekayaan itu, abhijana artinya keturunan yang mulia, abhijanama artinya mabuk karena bangsawan. Itulah bentuk-bentuk yang menimbulkan rasa angkuh dari orang berbudi rendah, sebaliknya bagi orang berilmu bentuk-bentuk itu menyebabkan timbulnya sifat kedermawanan.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 328

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चोरे भग्नव्रते शठे । निष्कृतिर्व्विहिता सब्भिःकृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥३२८॥

Sloka 329

नरकाध्युषितःपन्था गन्तव्यस्तेन दारुणः । आपपेऽपापहृदये यःपापमनुतिष्ठति ॥३२९॥

Sloka 330

यःकरोति नरःपापं तस्यात्मा ध्रुवं प्रियः । आत्मनैव कृतं पापमात्मनैवापि भुज्यते ॥३३०॥

Sloka 331

संक्लिष्टकर्म्माणमतिप्रमादं भूयोऽनृतं चदृढभक्तिकं च । विशिष्टरागं बहुमायिनं च नैतान् निषेवेत नराधमान् षट् ॥३३१॥

Sloka 332

असन्त्यागात् पापकृतामपापन् तुल्यो दोषः स्पृशते मिश्रभावात् । शुष्केणार्द्रं दह्यते मिश्रभावात् तस्माद् पापैः सह सन्धिं न कुर्य्यात् ॥३३२॥

Sloka 333

वर्ज्जनीयो मतिमता दुर्ज्जनः सन्धिवैरयोः । श्वा भवत्युपघाताय ललन्नपि दशन्नपि ॥३३३॥

Sloka 334

कण्टकानां खलानां च द्विविधैव प्रतिक्रिया । उपानन्मुखभङ्गो वा दूरतो वा विवर्ज्जनम् ॥३३४॥

Sloka 335

मा गाः खलेषु विश्रम्भं ममेति चिरसंस्तुतः । दीर्घकालोपनीतोऽपि दशत्येव भुजङ्गमः ॥३३५॥

Sloka 336

विनयावनतं सन्तं नीचः समधिरोहति । स्वगात्रकृतसोपानं निषण्णमिव कुञ्जरम् ॥३३६॥

Sloka 337

सन्तो मा गात विश्रम्भं नमतीति खले जने । तुलावनमः को नाम यो न कूपाम्बु तस्करः ॥३३७॥