Sloka 350

३५०. 350.

परं क्षिपति दोषेण वर्तमानः स्वयं तथा

यश्च कुप्यत्यनीशः सन् स तु मूढतरो नरः५०॥

paraṁ kṣipati doṣeṇa vartamānaḥ svayaṁ tathā,

yaśca kupyatyanīśaḥ san sa tu mūḍhataro naraḥ.

Tidak ada yang lebih bodoh dari pada orang yang menuduh orang lain melakukan kesalahan yang berhubungan dengan dirinya sendiri dan yang marah tanpa memiliki kemapuan untuk memperbaikinya.

Hana ta wwang niṇḍāgalak ring molah salah, ndān inulahakĕnya juga ikang ulah tan yukti lingnya, muwah hana tan wwang krodha ring pisaningun kawaśa denya, durān wĕnang tumĕkakĕna gĕlĕngnya, ikang wwang mangkana kramanya, wĕkas ning mūdha ika.

Ada juga orang yang menista dan galak kepada yang berbuat salah, sedangkan ia sendiri melakukan juga perbuatan menurut pendapatnya tidak layak; ada lagi orang yang marah kepada seseorang yang sama sekali tidak dikuasai olehnya, mustahil ia dapat melakukan kemarahan terhadapnya, orang yang demikian keadaannya adalah amat sangat tolol.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 328

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चोरे भग्नव्रते शठे । निष्कृतिर्व्विहिता सब्भिःकृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥३२८॥

Sloka 329

नरकाध्युषितःपन्था गन्तव्यस्तेन दारुणः । आपपेऽपापहृदये यःपापमनुतिष्ठति ॥३२९॥

Sloka 330

यःकरोति नरःपापं तस्यात्मा ध्रुवं प्रियः । आत्मनैव कृतं पापमात्मनैवापि भुज्यते ॥३३०॥

Sloka 331

संक्लिष्टकर्म्माणमतिप्रमादं भूयोऽनृतं चदृढभक्तिकं च । विशिष्टरागं बहुमायिनं च नैतान् निषेवेत नराधमान् षट् ॥३३१॥

Sloka 332

असन्त्यागात् पापकृतामपापन् तुल्यो दोषः स्पृशते मिश्रभावात् । शुष्केणार्द्रं दह्यते मिश्रभावात् तस्माद् पापैः सह सन्धिं न कुर्य्यात् ॥३३२॥

Sloka 333

वर्ज्जनीयो मतिमता दुर्ज्जनः सन्धिवैरयोः । श्वा भवत्युपघाताय ललन्नपि दशन्नपि ॥३३३॥

Sloka 334

कण्टकानां खलानां च द्विविधैव प्रतिक्रिया । उपानन्मुखभङ्गो वा दूरतो वा विवर्ज्जनम् ॥३३४॥

Sloka 335

मा गाः खलेषु विश्रम्भं ममेति चिरसंस्तुतः । दीर्घकालोपनीतोऽपि दशत्येव भुजङ्गमः ॥३३५॥

Sloka 336

विनयावनतं सन्तं नीचः समधिरोहति । स्वगात्रकृतसोपानं निषण्णमिव कुञ्जरम् ॥३३६॥

Sloka 337

सन्तो मा गात विश्रम्भं नमतीति खले जने । तुलावनमः को नाम यो न कूपाम्बु तस्करः ॥३३७॥