Sloka 420

४२॰. 420.

संकल्पाज्जायते रागः सेव्यमानो विवर्द्धते।

अवद्यदर्श्शनाद् व्येति तत्त्वज्ञानाच्च धीमताम्॥४२॰॥

saṁkalpājjāyate rāgaḥ sevyamāno vivarddhate,

avadyadarśśanād vyeti tattvajñānācca dhīmatām.

 

Dari hayalan kemelekatan muncul, dengan melayaninya akan meningkat; dengan memandangnya buruk dan pengetahuan filosofis kemelekatan itu dapat terhapus.

 

Apan ikang rāga, prapancājnāna humanakĕnya ya, tan kahrĕt pwa ya ta, wrĕddhi taya, yatika kinlabakĕn de sang paṇḍita, makahetu katonaning doṣanya, mwang enak ning wruhnira ring wastu tattwa.

 

Nafsu birahi itu ditimbulkan oleh kegairahan hati, jika asmara itu tidak dapat dikekang, pasti akan selalu bertambah hebat, itulah dibenamkan oleh sang pandita, yang menjadi penyebab nampak nodanya, dan sungguh menggembirakan pengetahuan beliau tentang hakikat keberadaan segala sesuatu.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 422

पृथिव्यां यद् व्रीहियवं हिरण्यं पषवः स्त्रियः। नालमेकस्य तद्वित्तमिति मत्वा शमं व्रजेत्॥४२२॥

Sloka 423

द्रव्येषु समातितेषु ये गुणास्तान् न चिन्तयेत्। ताननाद्रियमाणस्य स्नेहस्तस्य प्रणश्यति॥४२३॥

Sloka 424

प्रीतेः शोकः प्रभवति वियोगार्त्तस्य देहिनः। यदा निरर्थकं वेत्ति तदा सद्यः प्रणश्यति॥४२४॥

Sloka 425

निद्रा सर्व्वात्मना त्याज्या स्वप्नदोषानवेक्ष्य वै। स्वप्ने हि रजसा देही तमसा वाभिभूयते॥४२५॥

Sloka 426

नक्तंचर्य्यां दिवास्वप्नमालस्यं मैथुनं मदम्। दैन्यं विषययोगं तु श्रेयोर्ऽथी परिवर्ज्जयेत्॥४२६॥

Sloka 427

विषयाणां च दौरात्म्यादिन्दियाणां च चापलात्। मनसश्चानवस्थानात् सर्व्वकृच्छ्रेषु तिष्ठति॥४२७॥

Sloka 428

विषयान् प्रत्यवसितुं न जातु लभते धृतिम्। ष्येनच्छायामनुपतन् कपिञ्जल इवातपे॥४२८॥

Sloka 429

न जातु कामः काम्यानामुपभोगेन शाम्यति। हविषा कृष्णवर्त्मेव भूय एव विवर्द्धते॥४२९॥