Sloka 456

४५६. 456.

यौवनं जरया ग्रस्तमारोग्यं व्याधिभिर्हृतम्

जीवितं मृत्युरभ्येति तृष्णैका निरुपद्रवा५६॥

yauvanaṁ jarayā grastamārogyaṁ vyādhibhir hṛtam,

jīvitaṁ mṛtyurabhyeti tṛṣṇaikā nirupadravā.

 

Usia tua mengurangi masa muda, penyakit menghilangkan kesehatan, kematian menerkam kehidupan, namun tṛṣṇā tidak memiliki musuh yang dapat melenyapkan.

 

Nāng kayowanan sakarĕng pamĕpĕk ning śarīra, tan langgĕng ika, kedö dening tuha, mangkana ikang ārogya ngaranya, si taya ning lara, anitya ika, apan aganti lawan lara, mangkana iking hurip, anitya ika, apan niyata tĕka ikang pāti ngaranya, kunang ikang trĕṣṇā, nitya juga pinaka swabhāwanya, apan tan hana humilangakĕn ya, ri patinta tuwi, tumut juga ya, yan tan katĕmu kaklabanya.

 

Kemudaan itu hanya sebentar yang melingkupi badan, tidak kekal itu, terdesak oleh ketuaan, demikian pula yang disebut arogya, artinya yang tidak kena penyakit, tidak langgeng itu, karena akhirnya akan berganti dengan penyakit. Demikian pula hidup ini, tidak langgeng, sebab kematian itu pasti akan datang, sedangkan tṛṣṇā itu, tidak akan berpisah sesuai dengan sifatnya, sebab tiada sesuatu yang dapat menghilangkannya, waktu anda mati tṛṣṇā itu akan terus mengikuti, jika tidak dijumpai alat pemusnahannya.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 465

पापानां विद्ध्यधिष्ठानं लोभ एव नरोत्तम। लुब्धाः पापं प्रकुर्व्वन्ति सुविद्वांसोऽपि मानवाः॥४६५॥

Sloka 466

असन्तोषोऽसुखायैव​ लोभादिन्द्रियविभ्रमः। ततोऽस्य नश्यति प्रज्ञा विद्येवाभ्यासवर्ज्जिता॥४६६॥

Sloka 467

अर्थानामर्ज्जने दुःखमर्ज्जितानां च रक्षणे। नाशे दुःखं क्षये दुःखं धिगर्थान् दुःखवर्द्धनान्॥४६७॥

Sloka 468

विमोहयन्ति सम्पत्सु तापयन्ति विपत्सु च। खेदयन्त्यर्ज्जनकाले कदा भोगाः सुखावहाः॥४६८॥

Sloka 469

राजतः सलिलादग्नेश्चोरतः स्वजनादपि। भयमर्थवतां नित्यं मृत्योः प्राणभृतामिव॥४६९॥

Sloka 470

यथा ह्यामिषमाकाशे पक्षिभिः श्वापदैर्भुवि। भक्ष्यते सलिले मत्स्यैस्तथा सर्व्वेण वित्तवान्॥४७॰॥

Sloka 471

सञ्चये च विनाशान्ते मरणान्ते च जीविते। संयोगे विप्रयोगान्ते को वित्ते प्रणयेन्मनः॥४७१॥

Sloka 472

परित्यज्य प्रियान् प्राणान् प्रविशन्ति रणाजिरे। पुरुषाः प्रेष्यतामन्ये निर्ग्गच्छन्ति धनार्थिनः॥४७२॥

Sloka 473

दोषाश्रयमपायान्तमैश्वर्य्यं कामयेत कः। यत् सम्पत्तौ विपत्तौ वा जनयत्येव विक्रियाम्॥४७३॥

Sloka 474

त्रयो मदा महाराज मोहयन्त्यविचक्षणम्। स्त्रियोऽन्नपानमैश्वर्य्यं तेषु सक्ता न जाग्रति॥४७४॥