Sloka 486

४८६. 486.

स्वदेहज्ञानस्वसांज्ञान् यद्वदाङ्गात् क्रिमींस्त्याजेत्

स्वसंज्ञानस्वजांस्तद्वत् सुतसंज्ञान् क्रिमींस्त्याजेत्८६॥

svadehajñānasvasāṁjñān yadvadāṅgāt krimīṁstyājet,

svasaṁjñānasvajāṁstadvat sutasaṁjñān krimīṁstyājet.

 

Suatu benda yang keluar dari badan namun tidak diakuinya yang empunyanya, seperti cacing yang keluar dari badannya lalu ditinggal, pikiran selalu berubah ubah dan pikiranlah dapat memutus cinta kasih terhadap anak dan istri.

 

Hana mara wastu mĕtu sangkeng śarīra, ndātan inaku ya de nikang maśarīra, tan swangku ika, tan sapaku lawan ika, mangkana lingnyan āryakĕn ya; krimi ika mangkana kramanya, mĕtu sangkeng śarīranika tininggalaken tan inakunya dening maśarīra nika; hana tātan mĕtu sangkeng śarīra, ndān inaku swā de nikang maśarīra, anungku ika, sapaku lawan ika, mangkana lingnya; putra ika mangkana, ya tika tinggalakĕna, kadi krama nikang krimi; mawan hana mata marĕk nikang krimi, apan sakṣat mĕtu sangkeng śarīra, tathāpi tininggalakĕn wruh pwa kita andedĕ ning manah ika, matangnyan ika sādhananta amĕgatāsih ning mānak arabi.

 

Ada sesuatu benda yang keluar dari dalam badan, tetapi tidak diakui oleh yang empunya badan; “bukan kepunyaanku itu, tidak ada hubunganku dengan itu”, demikian katanya, lalu ditinggalkannya benda itu, cacing yang demikian keadaannya keluar dari dalam badannya, ditinggalkan dan tidak diakuinya; ada yang tidak keluar dari dalam badannya, namun diakui sebagai kepunyaannya; itu adalah “kepunyaanku, ada hubunganku dengan itu”, demikian katanya, anak yang demikian, hendaknya ditinggalkan pula sebagaimana halnya dengan cacing itu; kalau ditilik jalannya, kelihatannya cacing itu lebih dekat, sebab nyata bahwa ia benar-benar keluar dari dalam badan; namun anda tinggalkan, karena anda maklum akan pikiran yang selalu berubah-ubah; oleh karena itu pikiranlah yang anda gunakan untuk memutuskan kemelekatan cinta kasih terhadap anak dan istri.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 464

एको लोभो महाग्राहो लोभात् पापं प्रवर्त्तते। ततः, पापादधर्म्माप्तिस्ततो दुःखं प्रवर्तते॥४६४॥

Sloka 465

पापानां विद्ध्यधिष्ठानं लोभ एव नरोत्तम। लुब्धाः पापं प्रकुर्व्वन्ति सुविद्वांसोऽपि मानवाः॥४६५॥

Sloka 466

असन्तोषोऽसुखायैव​ लोभादिन्द्रियविभ्रमः। ततोऽस्य नश्यति प्रज्ञा विद्येवाभ्यासवर्ज्जिता॥४६६॥

Sloka 467

अर्थानामर्ज्जने दुःखमर्ज्जितानां च रक्षणे। नाशे दुःखं क्षये दुःखं धिगर्थान् दुःखवर्द्धनान्॥४६७॥

Sloka 468

विमोहयन्ति सम्पत्सु तापयन्ति विपत्सु च। खेदयन्त्यर्ज्जनकाले कदा भोगाः सुखावहाः॥४६८॥

Sloka 469

राजतः सलिलादग्नेश्चोरतः स्वजनादपि। भयमर्थवतां नित्यं मृत्योः प्राणभृतामिव॥४६९॥

Sloka 470

यथा ह्यामिषमाकाशे पक्षिभिः श्वापदैर्भुवि। भक्ष्यते सलिले मत्स्यैस्तथा सर्व्वेण वित्तवान्॥४७॰॥

Sloka 471

सञ्चये च विनाशान्ते मरणान्ते च जीविते। संयोगे विप्रयोगान्ते को वित्ते प्रणयेन्मनः॥४७१॥

Sloka 472

परित्यज्य प्रियान् प्राणान् प्रविशन्ति रणाजिरे। पुरुषाः प्रेष्यतामन्ये निर्ग्गच्छन्ति धनार्थिनः॥४७२॥

Sloka 473

दोषाश्रयमपायान्तमैश्वर्य्यं कामयेत कः। यत् सम्पत्तौ विपत्तौ वा जनयत्येव विक्रियाम्॥४७३॥