Sloka 505

५॰५. 505.

सुखस्यानन्तरं दुःखंदुःखस्यानन्तरं सुखम्

पर्य्यायेणोपवर्तन्ते नरं नेमिमरा इव॥५॰ ५॥

sukhasyānantaraṁ duḥkhaṁ duḥkhasyānantaraṁ sukham,

paryyāyeṇopavartante naraṁ nemimarā iva.

 

Sakit mengikuti kegembiraan. Sukacita mengikuti rasa sakit. Mereka mendatangi manusia secara bergiliran, seperti jeruji yang menempel pada lingkaran roda.

 

Ikang widhi ngaranika, pūrwakarma tinutnya, sĕngkĕranya ikang pūrwakarma niyatanya, jātinya ikan pakāwak hala, lawan hayu, matangnyan paganti ikang sukha duhkha ngaranya, tātan hana pahin nikang sarwabhāwa lawan cakra ning gulungan, niyata kapingsor ikang aruhur ngūni, muwah niyatanika kapiṇḍuhur iking sor.

 

Yang disebut Widhi itu, purwa-karma (perbuatan dulu) yang diikutinya; jika sudah sampai pada batas purwa karma itu menitislah dalam wujud buruk ataupun baik; oleh karena itu bergiliranlah suka dan duka itu, tidak ada bedanya seluruh makhluk hidup dengan roda kehidupan (cakraning gilingan), pasti akan ke bawah, yang sebelumnya ada di atas dan tentulah akan ke atas yang sebelumnya ada di bawah.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 503

सुखमापतितं सेवन् दुःखमापतितं भज। कालं प्राप्तमुपासीत सस्यानामिव कर्षकः॥५॰ ३॥

Sloka 504

सुखं वा यदि वा दुःखं भूतानां पर्युपस्थितम्। प्राप्तव्यमवशैः सर्व्वं परिहारो न विद्यते॥५॰ ४॥

Sloka 506

ज्ञानवानेव पुरुषः संयुक्तः परया धिया। उदयास्तमनज्ञो हि न शोचति न हृष्यति॥५॰ ६॥

Sloka 507

प्रज्ञया मानसं दुःखं हन्याच्छारीरमौषधैः। एतद्धि ज्ञानसामर्थ्यं न बालैः समतामियात्॥५॰ ७॥

Sloka 508

मानसेन हि दुःखेन शरीरमुपताप्यते। अयःपिण्डेन तप्तेन कुम्भसंस्थमिवोदकम्॥५॰ ८॥

Sloka 509

मानसं चमयेत् तस्मात् प्रज्ञयाऽग्निमिवाम्भसा । प्रशान्ते मानसे ह्यस्य शारीरमुपशाम्यति॥५॰ ९॥

Sloka 510

संविद्रते न बलयः पलितानि न जानते। प्रज्ञावबोद्धितत्त्वानामव्यापारोऽत्र जन्मनः॥५१॰॥

Sloka 512

शोकस्थानसहस्राणि भयस्थानशतानि च। दिवसे दिवसे मूढमाविशन्ति न पण्डितम्॥५१२॥

Sloka 513

बुद्धिलाभाद्धि पुरुषः सर्व्वं तरति किल्बिषम्। विपापो लभते सत्त्वं सत्त्वस्थः सम्प्रसीदति॥५१३॥

Sloka 514

वसन् विषयमध्येऽपि न वसत्येव बुद्धिमान्। संवसत्येव दुर्ब्बुद्धिरवसन् विषयेष्वपि॥५१४॥