Sloka 71

७१. 71.

सर्व्वं जिह्मं मृत्युपदमार्ज्जवं ब्राह्मणः पदम् ।

एतावान् ज्ञानविषयः किं प्रलापः करिष्यते ॥७१॥

sarvvaṁ jihmaṁ mṛtyupadamārjjavaṁ brāhmaṇaḥ padam,

etāvān jñānaviṣayaḥ kiṁ pralāpaḥ kariṣyate.

 

Apa pun yang bengkok menuju kematian, apa pun yang lurus mengarah pada Brahma, ini adalah kebijaksanaan secara keseluruhan, pembicaraan yang banyak tidak ada gunanya.

 

Apan yāwat si tan rĕju, sandānikang prawrĕtti, niyata mrĕtyupada ika, tan pangdadyakĕn kalĕpasĕn, kunang yan ārjawa pagwan ikang prawrĕtti, niyata brahmapada ika, mukti phala wih, mangkana sarwadāya ning hiḍĕp, tan padon ikang ujar adawā, ika ta pwa watwaning hiḍĕp.

 

Sebab, bila bukan sifat tulus ikhlas (jujur) sebagai dasar perilakunya, pasti menemukan alam kematian, yang tidak akan berpahala kebahagiaan/mokṣa. Namun bila tulus ikhlas sebagai pagar perilakunya, pastilah menemukan alam dewa (kebahagiaan) sebagai tempat menikmati pahala mulia (mokṣa). Seperti itulah dasar-dasar segala daya pikiran. Tidak ada gunanya bicara panjang lebar. Itulah dia sandaran berpikir.

 

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 72

आनृषंस्यं परो धर्म्मः क्षमा च परमं बलम् । आत्मज्ञानं परं ज्ञनं सत्यव्रतं परं व्रतं ॥७२॥

Sloka 73

कण्टकान् कूपमग्निं च वर्ज्जयन्ति सदा नराः । तथा नृशंसकर्म्माणं वर्ज्जयन्ति नराधमम् ॥७३॥

Sloka 74

दानाद्दमो विशिष्टो हि दनमुन्नतिकारणम् । दाता कुप्यति नो दान्तस्तस्माद्दानात् परो दमः ॥७४॥

Sloka 75

नोदकक्लिन्नगात्रो हि स्नात इत्यभिधीयते । स स्नातो यो दमस्नातः स बाह्याभ्यन्तरशुचिः ॥७५॥

Sloka 76

न हृष्यति महत्यर्थे व्यसने च न शोचति । यो व परिमितप्रज्नः स दान्त इति कीर्त्त्यते ॥७६॥

Sloka 77

इन्द्रियाण्येव तत् सर्व्वं यत् स्वर्ग्गनरकावुभौ । निगृहीतनिस्सृष्टानि स्वर्ग्गय नरकाय च ॥७७॥

Sloka 78

जीवितं साधुवृत्तं योगक्षेमं बलं यषः । धर्म्ममर्थं च पुष्नाति नृणामिन्द्रियनिग्रहः ॥७८॥