Sloka 1

१. 1.

यज्ञे बहुज्ञं परमाभ्युदारं यं द्वीपमध्ये सुतमात्मभावात् ।

पराशरात् सत्यवती महार्षिं तस्मै नमोऽज्ञानतमोनुदाय ॥१॥

yajñe bahujñaṁ paramābhyudāraṁ yaṁ dvīpamadhye sutamātmabhāvāt, parāśarāt satyavatī mahārṣiṁ tasmai namo’jñānatamonudāya.

 

Pujian kepada Pujangga Agung, yang berpengetahuan luas dan bangsawan terhormat, yang melenyapkan kegelapan dan kebodohan, putra dari Mahārsi Parāśara dengan Satyavatī di tengah-tengah pulau, hormat kami sekalian kepadanya.

 

Hana sira mahārṣi, tan hana kapinggingnira, kinatwanganing triloka, rumantasakĕn pĕtĕngning ajñānaning sarwabhāwa, anak Sang Satyāwatī, patemwan lawan Bhagawān Parāśara, prasūta ri tengahnikang Kṛṣṇadwīpa, Bhagawān Byāsa ngaranira, sira ta sĕmbahĕn, kamnan i nghulun mujarakĕna sāraning gawenira aji.

 

Adalah seorang resi agung. Tidak ada yang tidak diketahuinya. Beliau dihormati di tiga alam. Beliau mampu menghilangkan kegelapan pikiran semua makhluk (semua yang berwujud), putra dari Dewi Satyawati, hasil perkawinanya dengan Bhagawan Parasara. Beliau lahir di tengah pulau yang membiru (Kṛsnadwipa), bernama Bhagawan Byasa. Beliaulah yang patut hamba sembah dalam membicarakan intisari karya sastra beliau.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 2

यथा समुद्रोऽतिमहान् यथा च हिमवान् गिरिः । उभौ रत्ननिधी ख्यतौ तथा भारतमुच्यते ॥२॥

Sloka 3

इदं कविवरैर्नित्यमाख्यानमुपजीव्यते । उदयप्रेप्सुभिर्भृत्यैरभिजात इवेश्वरः ॥३॥

Sloka 4

इतिहाशोत्तमादस्माज्जायन्तेकविबुद्धयः । पञ्चभ्य इव भूतेभ्यो लोकसम्विधयस्त्रयः ॥४॥

Sloka 5

अनाश्रित्यैतदाख्यानं कथा भुवि न विद्यते । आहारमनुनुपाश्रित्य शरीरस्येव धारण ॥५॥

Sloka 6

श्रुत्वा त्विदमुपाख्यानं श्राव्यमन्यन्न रोचते । पुंस्कोकिलरुतं श्रुत्वा रूक्षा ध्वांक्षस्य वागिव ॥६॥