Sloka 109

१०९. 109.

नित्यं क्रोधात् तपो रक्षेच्छ्रियं रक्षेच्च मत्सरात् ।

विद्यां मानावमानाभ्यामात्मानं तु प्रमादतः ॥१०९॥

nityaṁ krodhāt tapo rakṣecchriyaṁ rakṣecca matsarāt,

vidyāṁ mānāvamānābhyāmātmānaṁ tu pramādataḥ.

 

Penyesalan diri atau tobat adalah penyelamatan dari amarah, kekayaan dari iri hati, belajar dari sanjungan dan cemohan, dan waspada dari kelalaian.

 

Nihan tang kayatnākĕna, ikang tapa rakṣan, makasādhana kapaḍĕmaning krodha ika, kunĕng hyang śrī, paḍĕmning īrṣyā pangrakṣa ri sira, kunĕng sang hyang aji, paḍĕmning ahangkāra mwang awamana pangrakṣa ri sira, yapwan karakāanyāwakta, si tanpramāda sādhana irika.

 

Inilah yang patut diperhatikan yaitu memegang teguh tapa/penyucian diri, dengan landasan mematikan hawa amarah itu. Adapun kebahagiaan itu landasannya adalah matinya sifat irihati sebagai penyelamatnya. Untuk ilmu pengetahuan suci landasannya dengan matinya sifat angkara murka dan lenyapnya sikap sombong sebagai penjaga diri anda. Begitu pula landasan yang menjaga diri anda adalah sikap tidak mabuk.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 102

न शत्रवः क्षयं यान्ति यावज्जीवमपि घ्नतः । क्रोधं नियन्तुं यो वेद तस्य द्वेष्टा न विद्यते ॥१॰२॥

Sloka 103

अव्याधिजं कटुकं शीर्षरोगं यशोमुषं पापफलोदयं च । सतां पेयं यन्न पिबन्त्यसन्तो मन्युं महाराज पिब प्रशाम्य ॥१॰३॥

Sloka 104

आत्मोपमस्तु भूतेषु यो भवेदिह पूरुषः । त्यक्तदण्डो जितक्रोधः स प्रेत्य सुखमेधते ॥१॰४॥

Sloka 105

जातवैरस्तु पूरुषो दुःखं स्वपिति सर्व्वदा । अनिर्वृतेन मनसा स सर्प्प इव वेश्मनि ॥१॰५॥

Sloka 106

आतुरस्य कुतो निद्रा त्रस्तस्यामर्षितस्य च । अर्थं चिन्तयतो वापि कामयानस्य वा पुनः ॥१॰६॥

Sloka 107

अक्रोधनः क्रोधनेभ्यो विशिष्टस्तथा तितिक्षुरतितिक्षोर्व्विशिष्टः । अमानुसेभ्यो मानुषाश्च प्रधाना विद्वांस्तथैवविदुषह् प्रधानः ॥१॰७॥

Sloka 108

यत् क्रोधनो यजति यद्ददाति यद्वा तपस्तपति यज्जुहोति । वैवस्वतस्तद्धरत्यस्य सर्व्वं वृथा श्रमो भवति क्रोधनस्य ॥१०८॥

Sloka 110

क्रोधो वैवस्वतो मृत्युस्तृष्णा वैतरनी नदी । विद्या कामदुघा धेनुः सनोसो नन्दनं वनम् ॥११०॥

Sloka 111

क्रुद्धः पापानि कुरुते क्रुद्धो हन्याद् गुरूनपि । क्रुद्धः परुषया वाचा नरः साधूनपि क्षिपेत् ॥१११॥

Sloka 112

वाच्यावाच्यं प्रकुपितो न विजानाति कर्हिचित् । नाकार्य्यमस्ति क्रुद्धस्य नावाच्यं विद्यते क्वचित् ॥११२॥