Sloka 124

१२४. 124.

सम्यगल्पं च वक्तव्यमविक्षिप्तेन चेतसा ।

वाक्प्रबन्धो हि संरागाद् विरागाद्वा भवेदसन् ॥१२४॥

samyagalpaṁ ca vaktavyamavikṣiptena cetasā,

vākprabandho hi saṁrāgād virāgādvā bhavedasan.

 

Seseorang harus berbicara dengan kata-kata yang terukur dan benar dengan pikiran yang waras. Ucapan dapat dirusak oleh cinta dan kebencian.

 

Ika tang ujarakena, rahayu ta ya, haywa ta winistārākĕn haywa hyun-hyun kawarjana angucap apan ikang ujar yan, jambat, hanang haras, hana ililik pinuharanya, tan rahayu ta ngaranika.

 

Itu yang patut diucapkan, yang akan menyebabkan anda selamat, yaitu; janganlah gembar-gembor; jangan ambisi agar dikatakan pandai berbicara. Sebab bila bicara berkepanjangan pasti akan mengakibatkan ada orang yang senang dan ada pula yang menyebabkan orang benci. Hal seperti ini tidak rahayu namanya.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 123

द्वे कर्म्मणी नरः कुर्व्वन्निह लोके महीयते । अब्रुवन् परुषं किञ्चिदसतो नार्थयंस्तथा ॥१२३॥

Sloka 125

अभ्यावहति कल्याणं विविधं वाक् सुभाषिता । सैव दुर्भाषित पुंसामनर्थायोपपद्यते ॥१२५॥

Sloka 126

वाक् सायका वदनान्निष्पतन्ति यैराहतः शोचति रत्र्यहानि । परस्य वा मर्म्मसु ते पतन्ति तस्माद्धीरो नावसृजेत् परेषु ॥१२६॥

Sloka 127

मर्माण्यस्थीनि हृदयं तथासुन् घोर वाचो निर्द्दहन्तीह पुंसाम् । तस्माद्वाचं रुशतीं तिक्ष्णरूपां धर्म्मरामो नित्यशो वर्ज्जयेत्ताम् ॥१२७॥

Sloka 128

संरोहति शनैर्व्विद्धं वनं परशुना हतम् । वाचा दुरुक्तं बीभत्सं न संरोहति तत्क्षतम् ॥१२८॥

Sloka 129

हीनाङ्गानतिरिक्ताङ्गान् विद्याहिनान् विगर्हितान् । रूपद्रविनहीनांश्च सत्त्वहीनांश्च​ नाक्षिपेत् ॥१२९॥

Sloka 130

नाक्रोशमिच्छेन्न मृषा वदेच्च न पैषुन्यं जनवादं न कुर्य्यात् । सत्यव्रतो मितभाषोऽप्रमत्तस्तस्य वाग्द्वारमुपैति गुप्तिम् ॥१३०॥

Sloka 131

प्रत्यक्षम् गुणवादी यः परोक्षे तु विनिन्दकः । स मानवः श्ववल्लोके नष्टलोक परायणः ॥१३१॥

Sloka 132

न वाच्यः परिवादो वै न श्रोतव्यः कदाचन । कर्ण्णौ वापि पिधातव्यौ गन्तव्यं व ततोऽन्यतः ॥१३२॥

Sloka 133

सत्यधर्म्मच्युतात् पुंसः क्रुद्धादाशीविषादिव । नस्तिकोऽप्युद्विजेतेह जनः किं पुनरास्तिकः ॥१३३॥