Sloka 129

१२९. 129.

हीनाङ्गानतिरिक्ताङ्गान् विद्याहिनान् विगर्हितान् ।

रूपद्रविनहीनांश्च सत्त्वहीनांश्च​ नाक्षिपेत् ॥१२९॥

hīnāṅgānatiriktāṅgān vidyāhinān vigarhitān,

rūpadravinahīnāṁśca sattvahīnāṁśca nākṣipet.

 

Janganlah melakukaan penghinaan kepada orang yang lumpuh, kepada orang yang memiliki jari tangan atau kaki cacat, kepada yang tidak terpelajar, yang terhukum, yang jelek, yang miskin, dan lemah.

 

Nyang inilagakĕn, hana wwang wukāra, kurang lwih awayawanya, tan wruh mangaji kunang, wwang durbhāga, durbala inupĕt kunang, wwang ahala, wwang tanpamās, wwang mudha, wwang wĕdi-wĕdi kunang, yatika tan tiraskaran tanuyan, pāwak ning paruśya angujar mangkana.

 

Inilah yang harus ditiadakan, yaitu: menghina orang yang cacad karena kurang atau lebih anggota badannya, yang tuna aksara, yang tidak bahagia/menderita, yang tidak berdaya dan tercela, orang yang tertimpa kemalangan, orang miskin, orang bodoh, orang yang penakut. Orang-orang seperti itu hendaknya jangan dicerca dan dikucilkan. Ujaran seperti itu adalah penghinaan keji (wak parusya).

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 123

द्वे कर्म्मणी नरः कुर्व्वन्निह लोके महीयते । अब्रुवन् परुषं किञ्चिदसतो नार्थयंस्तथा ॥१२३॥

Sloka 124

सम्यगल्पं च वक्तव्यमविक्षिप्तेन चेतसा । वाक्प्रबन्धो हि संरागाद् विरागाद्वा भवेदसन् ॥१२४॥

Sloka 125

अभ्यावहति कल्याणं विविधं वाक् सुभाषिता । सैव दुर्भाषित पुंसामनर्थायोपपद्यते ॥१२५॥

Sloka 126

वाक् सायका वदनान्निष्पतन्ति यैराहतः शोचति रत्र्यहानि । परस्य वा मर्म्मसु ते पतन्ति तस्माद्धीरो नावसृजेत् परेषु ॥१२६॥

Sloka 127

मर्माण्यस्थीनि हृदयं तथासुन् घोर वाचो निर्द्दहन्तीह पुंसाम् । तस्माद्वाचं रुशतीं तिक्ष्णरूपां धर्म्मरामो नित्यशो वर्ज्जयेत्ताम् ॥१२७॥

Sloka 128

संरोहति शनैर्व्विद्धं वनं परशुना हतम् । वाचा दुरुक्तं बीभत्सं न संरोहति तत्क्षतम् ॥१२८॥

Sloka 130

नाक्रोशमिच्छेन्न मृषा वदेच्च न पैषुन्यं जनवादं न कुर्य्यात् । सत्यव्रतो मितभाषोऽप्रमत्तस्तस्य वाग्द्वारमुपैति गुप्तिम् ॥१३०॥

Sloka 131

प्रत्यक्षम् गुणवादी यः परोक्षे तु विनिन्दकः । स मानवः श्ववल्लोके नष्टलोक परायणः ॥१३१॥

Sloka 132

न वाच्यः परिवादो वै न श्रोतव्यः कदाचन । कर्ण्णौ वापि पिधातव्यौ गन्तव्यं व ततोऽन्यतः ॥१३२॥

Sloka 133

सत्यधर्म्मच्युतात् पुंसः क्रुद्धादाशीविषादिव । नस्तिकोऽप्युद्विजेतेह जनः किं पुनरास्तिकः ॥१३३॥