Sloka 501
५॰१. 501.
स्वयमुत्पाद्यते वह्निः परीतस्तेन वह्निना ।
दह्यमानः परीतापं भजते न स पण्डितः॥५॰१॥
svayamutpādyate vahniḥ parītastena vahninā,
dahyamānaḥ parītāpaṁ bhajate na sa paṇḍitaḥ.
Jika seseorang membangkitkan api dan mengelilinginya sambil kepanasan, dia tidak akan bijaksana jika tidak berusaha agar panas api tidak melajur.
Nyang among apuy, kumuling ri kahananya, kasūban pwa ya denikang apuy, mangga ta ya anglampwa humiḍĕpang panas, dening mūdhanya, tar popaya ri tan sūba nikang panas, ikang wwang mangkana kramanya, tan paṇḍita ngaranika, apan tātan mangkana sang paṇḍita ngaranira, maha siran pagawe duhkhanya awaknira līlā siran hilangakĕn ya.
Tengoklah orang yang menjaga api berkeliling pada tempatnya, ia kepanasan oleh api itu, namun ia rela memompa tabung sambil kepanasan, oleh karena bodohnya, ia tidak berusaha menghindari panasnya api itu, orang yang demikian keadaannya, tidak pandita (orang bijaksana) namanya; sebab yang tidak demikian dinamakan pandita, beliau bersedia berbuat kesusahan bagi dirinya, tanpa karena tanpa bersusah payah beliau mampu menghilangkan kesusahan itu.
There are no reviews for this eBook.
Sloka Lainnya
Sloka 497
भैषज्यमेतद्दुःखस्य यदेतन्नानुचिन्तयेत्। चिन्त्यमानं हि न व्येति भूयश्चापि प्रवर्त्तते॥४९७॥
Sloka 502
सुखं च दुःखं च भवभवौ च लाभालाभौ मरणं जीवितं च। पर्य्यायतः सर्व्व एवाविशन्ति तस्माद्धीरो नैव तप्येन्न हृष्येत्॥५॰२॥