Sloka 513

५१३. 513.

बुद्धिलाभाद्धि पुरुषः सर्व्वं तरति किल्बिषम्

विपापो लभते सत्त्वं सत्त्वस्थः सम्प्रसीदति॥५१३॥

buddhilābhāddhi puruṣaḥ sarvvaṁ tarati kilbiṣam,

vipāpo labhate sattvaṁ sattvasthaḥ samprasīdati.

 

Melalui kecerdasanlah seseorang menyeberangi dosa. Ketika dibersihkan dari dosa dia mencapai sifat sattva. Di sana dia mendapatkan ketenangan, kebahagiaan yang sempurna.

 

Apan ika sang tĕlas tumĕmung kaprajñān, hilang kalangkan ing jñānanira, niṣkalangka pwa jñānānira, katĕmu tang sattwaguṇa denira, sattwa kewala, tan karakĕtan, rajah tamah, sattwa ngaraning satah bhāwah, si uttamajñānā, citta sat swabhawa, tar kakenan trĕṣnādi, katĕmu pwang sattwaguṇa denira, prasamātmaka ta sira, tan karakĕt ring śarīra, luput ring karmaphala.

 

Orang yang telah menemukan kearifan budi, lenyap segala noda pikirannya; tanpa noda budhi pikirannya, diperolehlah hanya sifat sattwa guna; hanya sifat sattwa, tidak dicampuri oleh sifat rajah-tamah; sattwa artinya sifat baik, yaitu budi pikiran utama, pikiran dengan bakat sifat mulia, tidak tersentuh sifat kemelekatan cinta kasih dan sejenisnya; jika sifat sattwa telah diperoleh, maka berjiwa sucilah ia, tidak terikat pada badan kasar, bebas dari kamaphala (buah perbuatan).

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 492

मातापितृसहस्राणि पुत्रदारशतानि च। युगे युगे व्यतीतानि कस्य ते कस्य वा वयम्॥४९२॥

Sloka 493

नायमत्यन्तसंवासः कदाचित् केनचित् सह। अपि स्वेन शरीरेण किमुतान्येण केनचित्॥४९३॥

Sloka 494

आदर्श्शनादापतिताः पुनश्चादर्श्शनं गताः। न ते तव न तेषां त्वं का तत्र परिदेवना ॥४९४॥​

Sloka 495

नष्टे धने वा दारेषु पुत्रे पितरि मातरि। अहो कस्तमिति ध्यात्वा दुःखस्यापचितिं चरेत्॥४९५॥

Sloka 497

भैषज्यमेतद्दुःखस्य यदेतन्नानुचिन्तयेत्। चिन्त्यमानं हि न व्येति भूयश्चापि प्रवर्त्तते॥४९७॥

Sloka 498

धनं वा पुरुषो राजन् पुरुषं वा पुनर्धनम्। अवश्यं प्रजहात्येव तद्विद्वान् नानुशंसयेत्॥४९८॥

Sloka 499

पुरसतादेव ते बुद्धिरियं कार्य्या विजानता । अनित्यं सर्व्वमेवेदमहं च मम चास्ति यत्॥४९९॥

Sloka 500

अनित्यत्वे कृतमतिर्म्लानमाल्येन शोचति। नित्यत्वे कृतबुद्धिस्तु भिन्नभाण्डेऽनुशोचति॥५॰॰॥

Sloka 501

स्वयमुत्पाद्यते वह्निः परीतस्तेन वह्निना । दह्यमानः परीतापं भजते न स पण्डितः॥५॰१॥

Sloka 502

सुखं च दुःखं च भवभवौ च लाभालाभौ मरणं जीवितं च। पर्य्यायतः सर्व्व एवाविशन्ति तस्माद्धीरो नैव तप्येन्न हृष्येत्॥५॰२॥