Sloka 6

६. 6.

श्रुत्वा त्विदमुपाख्यानं श्राव्यमन्यन्न रोचते ।

पुंस्कोकिलरुतं श्रुत्वा रूक्षा ध्वांक्षस्य वागिव ॥६॥

śrutvā tvidamupākhyānaṁ śrāvyamanyanna rocate,

puṁskokilarutaṁ śrutvā rūkṣā dhvāṁkṣasya vāgiva.

 

Setelah mendengar karya ini, karya lain akan terdengar hambar. Sama seperti setelah mendengarkan suara burung kukuk (sejenis kutilang), dengan suara keras dari burung hantu di telinga seseorang.

 

Lawan waneh kottamanira, yan hana sira tĕlas rumĕngö rasa niking sang hyang aji, pisaningu juga sira ahyuna rumĕngwa kathantara, tĕka ring gīta wenu wīṇādi, kadyangganing wwang rumĕngö suśabdaning kuwong, huwus rumĕsĕp ri hati langĕning swaranya, amangun harsaning citta, tan hana gantāni kahyuna rumĕngwa rĕsning śabdaning gagak.

 

Mangkana ling Bhagawān Wararucin panamaskara ring Bhagawān Byāsa, nĕhĕr umajarakĕn kottaman iking Bhāratakathā, iking inaranan Sārasamuccaya, sara ngaraning wiśeṣa, samuccaya papupulnya, nahan matangnyan Sārasamuccaya ngaraniking sang Hyang Aji, damĕl Bhagawān Wararuci, nihan pitĕkĕt Bhagawān Waiśampāyana ing Mahārāja Janamejaya, i kĕlanira sumaritaken ikang Bhāratakathā, yatiki witaning Sārasamuccaya.

 

Ada lagi keutamaan beliau yang lain. Bila ada orang yang memahami saripati/pillosofi ilmu pengetahuan ini, maka ia sama sekali tidak akan mendengarkan/mempelajari cerita lain, termasuk nyanyian rebab, seruling dan lain-lainnya. Bagaikan orang mendengar kemerduan suara burung kutilang yang keindahan suaranya telah merasuk ke dalam kalbunya, lalu membangkitkan perasaan senang. Untuk itu tidak akan ada kemungkinan ia berkemauan untuk mendengarkan kengerian suara gagak.

 

Begitulah ucapan Bhagawan Wararuci untuk memberi penghormatan kepada Bhagawan Byasa. Beliau selalu membicarakan keutamaan dari epos Mahabharata. Intisarinya ini dinamakan Sārasamuccaya. Sāra artinya ‘mahir’, dan samuccaya berarti ‘kumpulan/himpunan’. Itulah sebabnya Sārasamuccaya disebut sastra suci karya Bhagawan Wararuci. Inilah yang dijadikan petuah oleh Bhagawan Waisampayana kepada Maharaja Janamejaya, ketika beliau menceritakan Mahabharata.

 

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 1

यज्ञे बहुज्ञं परमाभ्युदारं यं द्वीपमध्ये सुतमात्मभावात् । पराशरात् सत्यवती महार्षिं तस्मै नमोऽज्ञानतमोनुदाय ॥१॥

Sloka 2

यथा समुद्रोऽतिमहान् यथा च हिमवान् गिरिः । उभौ रत्ननिधी ख्यतौ तथा भारतमुच्यते ॥२॥

Sloka 3

इदं कविवरैर्नित्यमाख्यानमुपजीव्यते । उदयप्रेप्सुभिर्भृत्यैरभिजात इवेश्वरः ॥३॥

Sloka 4

इतिहाशोत्तमादस्माज्जायन्तेकविबुद्धयः । पञ्चभ्य इव भूतेभ्यो लोकसम्विधयस्त्रयः ॥४॥

Sloka 5

अनाश्रित्यैतदाख्यानं कथा भुवि न विद्यते । आहारमनुनुपाश्रित्य शरीरस्येव धारण ॥५॥