Sloka 97
९७. 97.
यस्येर्ष्या परवित्तेषु रूपे वीर्य्य कुलान्वये ।
सुखसौभाग्यसत्कारे तस्य व्याधिरनन्तग ॥९७॥
yasyerṣyā paravitteṣu rūpe vīryya kulānvaye,
sukhasaubhāgyasatkāre tasya vyādhiranantagaḥ.
Seseorang yang irihati pada kekayaan, kekuatan, kecantikan dan kelahiran, kebahagiaan, kekayaan dan kemuliaan orang lain, maka siksaannya tidak ada habisnya.
Ikang wwang īrṣyā ri padanya janma tumon māsnya, rūpanya, wīryanya, kasujanmanya, sukhanya, kasubhaganya, kālĕmanya, ya ta amuhara īrsyā iriya, ikang wwang mangkana kramanya, yatika prasiddhaning sangsara ngaranya, karakĕt laranya tan patamban.
Orang yang selalu irihati pada sesama manusia ketika ia melihat emasnya, wajahnya, kekayaannya, kelahirannya sebagai manusia baik, kesukaannya, kebahagiaannya, dan ketenarannya. Bila hal itu menyebabkan perasaan irihati maka manusia yang seperti itulah yang sesungguhnya menderita namanya. Oleh karena dilikati oleh penyakit perasaan duka yang tidak akan terobati.
There are no reviews for this eBook.
Sloka Lainnya
Sloka 94
अभीध्यालुः परस्वेषु नेह नामुत्र नन्दति । तस्मादभिध्या सन्त्याज्या सर्व्वदाभीप्सता सुखम् ॥९४॥