Sloka 201

२०१. 201.

नातः परं च लोकेषु किञ्चित् पापिष्ठमस्ति वै ।

यथात्मनाशनं लोके नास्ति देहीति व पुनः ॥२०१॥

nātaḥ paraṁ ca lokeṣu kiñcit pāpiṣṭhamasti vai,

yathātmanāśanaṁ loke nāsti dehīti va punaḥ.

 

Tidak ada yang lebih berdosa daripada menghancurkan harapan, dengan menyatakan saya belum atau dari menuntut berikan saya.

 

Tan hana kĕta kapāpan lwiha sangkeriki, ikang sumahurakĕna nāsti, si umajarakĕna dehi kunĕng, dehi maweweha kita, ling nikang marā mintāngĕgöng harĕp, nāsti, tan hana, sahur nikang atĕngĕt, pinintan, wĕkas ning kapāpanika; ika tang makojar dehi, phala śeṣa ni kapāpaning sumahur nāsti nguni ika, matangnyar padha pāpa nika kalih.

 

Tidak ada dosa yang lebih besar daripada hal-hal berikut ini: orang yang menjawab “nasti” dan orang yang mengatakan “dehi”. “Dehi” berikanlah derma, kata orang yang datang meminta dengan penuh harapan, “nasti” tidak ada, jawab orang yang kikir yang dimintai derma. Sangatlah besar dosa mereka itu, dosa yang berkata dehi adalah sisa hasil dosa orang yang menjawab nasti tadi. Oleh karena itu, samalah penderitaan keduanya.

 

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 195

माता पिता वा प्राणानां भवतार्मार्थिनौ यदि । ताभ्यां संप्रतिदातव्यस्ते हि ताभ्यामुपार्ज्जिताः ॥१९५॥

Sloka 196

यन्मातापितरौ क्लेशं सहेते गर्भधारणे । न तस्य निष्कृतिः शक्या कर्त्तुं वर्षशतैरपि ॥१९६॥

Sloka 197

दरिद्रान् भज कौन्तेय मा प्रयच्छेश्वरे धनम् । व्याधितस्यौषधं पथ्यं नीरुजस्य किमौषधैः ॥१९७॥

Sloka 198

अयाचतः सीदतश्च सर्व्वोपायैर्नियन्तव्यः । आन्र्शंष्यं परो दर्मोऽयाचते यत् प्रदीयते ॥१९८॥

Sloka 199

नावमन्येताभिगती न प्रनुद्यात् कथञ्चन । अपि श्वपाके शुनि वा न दानं विप्रणश्यति ॥१९९॥

Sloka 200

अहन्यहनि याचन्तं कोऽवमन्येद् गुरुं यथा मार्ज्जनं दर्पणस्येव यः करोति दिने दिने

Sloka 202

शिक्षयन्ति न यच्छन्ते देहिति कृपणा नरः । अवस्थेयमदानस्य मा भूदेवं भवानिति ॥२०२॥

Sloka 203

प्रदद्याद् देयमित्येव यजेद् यष्टव्यमित्यपि । अस्तु वास्त्र फलं मा च कर्त्तव्यं पुरुषेण हि ॥२०३॥

Sloka 204

हिरण्यदानं गोदानं पृथिवीदानमित्यपि । एतानि वै पवित्राणि तारयन्ति परत्र च ॥२०४॥

Sloka 205

सुवर्ण्णं रजतं वस्त्रं मणिमुक्तावासूनि च । सर्व्वमेतन्महाराज ददासि वसुवान् धनं ॥२०५॥