Sloka 233

२३३. 233.

येसां न पचते माता येसां न पचते पिता ।

उच्छेष्टं येऽभिकांक्षन्ति तेषामेतन्महासुखम् ॥२३३॥

yesāṁ na pacate mātā yesāṁ na pacate pitā,

uccheṣṭaṁ ye’bhikāṁkṣanti teṣāmetanmahāsukham.

Orang yang tidak dipersiapkan makanan oleh ibu atau ayahnya, sungguh berbahagia. Ia makan dengan orang lain.

Hana ta wwang mangke kramanya, tan pasuruhan sang rāma reṇanya, apayapan tan pamanganya, yan tan hinayapakĕnya ri sang rāma reṇa, salwirning tinaḍahnya, niyata sang rāma reṇa tapwa pinanganya sāri-sāri, ikang wwang mangkana kramanya, ya ika yathāsukhan panĕmwakĕn sukha asama-sama dlāha.

Adalah orang yang perilakunya begini, tidak menjadikan ibu-bapaknya tukang masak, iapun tidak makan jika tidak disuruh oleh ibu-bapaknya, segala sesuatu yang dimakannya adalah yang telah disisakan oleh ibu-bapaknya, itulah dimakan olehnya setiap hari, orang yang demikian perbuatannya, merasa diri senang puas sebab memeroleh kebahagiaan yang tiada taranya pada akhirnya.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 254

अभिवादयेत वृद्धमासनं चास्य दर्शयेत्। कृताञ्जलिरुपासीत गच्छन्तं पृष्ठतोऽन्वियात्॥२५४॥

Sloka 255

ऊर्ध्वं प्राणा उत्क्रामन्ति यूनः स्थविर आयति। प्रत्युत्थानाभिवादाभ्यां पुनस्तान् प्रतिपद्यते॥॥

Sloka 256

अभिवादनशीलस्य नित्यं वृद्धोपसेविनः। चत्वारि तस्य वर्धन्ते कीर्तिरायुर्य्यशो बलम्॥२५६॥

Sloka 257

वयसः कर्म्मणोऽर्थस्य​ श्रुतस्याभिजनस्य च। वेषवाग्भुद्धिसारूप्यमनुन्मत्तस्य लक्षणम्॥२५७॥

Sloka 258

विषण्णं दीनमाविग्नं क्षुधार्त्तं व्याधिपीडितम्। हृतस्वं व्यसनार्त्तं च नित्यमाश्वासयेन्नरः॥२५८॥

Sloka 259

श्रुतिस्मृत्युदितं सम्यङ् निबद्धं स्वेषु कर्म्मसु। धर्म्ममूलं निषेवेत सदाचारमतन्द्रितः॥२५९॥

Sloka 260

आचाराद्विच्युतो जन्तुर्न धर्म्मफलमश्नुते। आचारेण हि संयुक्तः संपूर्ण्णफलभाग्भवेत्॥२६॰॥

Sloka 261

अमावास्यां चतुर्द्दश्यां पौर्ण्णमास्यष्टमीषु च। ब्रह्मचारी भवेन्नित्यममृतस्नातको द्विजः॥२६१॥

Sloka 262

नादत्तमिच्छेन्न पिवेच्च मद्यं प्राणान्न हिंसेन्न वदेच्च मिथ्याम्। परस्य दारान् मनसापि नेच्छेद् यः स्वर्ग्गमिच्छेद् गृहवत् प्रवेष्टुम्॥२६२॥

Sloka 263

नृत्तं गीतवादित्रं गन्धमाल्यं यानं दर्प्पं शायनं चासवं च। संवर्ज्जयन् पर्व्वकाले मिताशी मरुतां लोकानक्षयानभ्युपैति॥२६३॥