Sloka 355

३५५. 355.

व्यर्थं श्रुतमशीलस्य धनं कृपणजीविनः

उत्साहो मन्दभाग्यस्य बलं कापुरुषस्य च५५॥

vyarthaṁ śrutamaśīlasya dhanaṁ kṛpaṇajīvinah,

utsāho mandabhāgyasya balaṁ kāpuruṣasya ca.

Apa gunanya kitab suci bagi seseorang yang tidak berkarakter baik, kekayaan untuk kehidupan yang menyedihkan, petualangan untuk orang yang malang dan keberanian untuk seorang pengecut.

Apan yadyapin paripūrṇa wruh nikang wwang mangaji yan durśīla wyartha ika, apan suluha ring śīla yukti don sang hyang aji, mangkana mās nikang wwang atĕngĕt, wyartha ika, apan dānākĕna dadaha ring dharmasādhana doning mās ngaranya, mangkana kotsāhan ing wwang nirbhāgya, wwāgan solahnya, wyartha ika, mangkana kaśaktin ing wwang kaśmala, pāpakarma, wyartha ika, apan karakṣān sang sādhu doning kaśaktin ngaranya.

Meskipun pengetahuan seseorang telah sempurna dalam suatu ilmu, namun jika dursila tiada akan berguna itu, sebab menjadi pelita untuk bertindak yang benar, demikianlah gunanya kitab suci itu. Demikian halnya harta kekayaan orang yang kikir, sia-sia belaka, oleh karena untuk disedekahkan dan dijadikan korban suci dalam melaksanakan dharma. Begitu pula ikhtiar kegiatan untuk orang yang dirundung malang, yang sial dalam semua perbuatannya, sia-sia belaka. Demikian pula kesaktian orang yang ternoda dan berperilaku jahat, tiada manfaatnya karena sebenarnya kesaktian itu gunanya untuk menjaga keselamatan orang sadhu.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 328

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चोरे भग्नव्रते शठे । निष्कृतिर्व्विहिता सब्भिःकृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥३२८॥

Sloka 329

नरकाध्युषितःपन्था गन्तव्यस्तेन दारुणः । आपपेऽपापहृदये यःपापमनुतिष्ठति ॥३२९॥

Sloka 330

यःकरोति नरःपापं तस्यात्मा ध्रुवं प्रियः । आत्मनैव कृतं पापमात्मनैवापि भुज्यते ॥३३०॥

Sloka 331

संक्लिष्टकर्म्माणमतिप्रमादं भूयोऽनृतं चदृढभक्तिकं च । विशिष्टरागं बहुमायिनं च नैतान् निषेवेत नराधमान् षट् ॥३३१॥

Sloka 332

असन्त्यागात् पापकृतामपापन् तुल्यो दोषः स्पृशते मिश्रभावात् । शुष्केणार्द्रं दह्यते मिश्रभावात् तस्माद् पापैः सह सन्धिं न कुर्य्यात् ॥३३२॥

Sloka 333

वर्ज्जनीयो मतिमता दुर्ज्जनः सन्धिवैरयोः । श्वा भवत्युपघाताय ललन्नपि दशन्नपि ॥३३३॥

Sloka 334

कण्टकानां खलानां च द्विविधैव प्रतिक्रिया । उपानन्मुखभङ्गो वा दूरतो वा विवर्ज्जनम् ॥३३४॥

Sloka 335

मा गाः खलेषु विश्रम्भं ममेति चिरसंस्तुतः । दीर्घकालोपनीतोऽपि दशत्येव भुजङ्गमः ॥३३५॥

Sloka 336

विनयावनतं सन्तं नीचः समधिरोहति । स्वगात्रकृतसोपानं निषण्णमिव कुञ्जरम् ॥३३६॥

Sloka 337

सन्तो मा गात विश्रम्भं नमतीति खले जने । तुलावनमः को नाम यो न कूपाम्बु तस्करः ॥३३७॥