Sloka 356

३५६. 356.

कपाले यद्वदापः स्युः श्वदृतौ वा यथा पयः

आश्रयस्थानदोषेण वृत्तहीने तथा श्रुतम्३५६॥

kapāle yadvadāpaḥ syuḥ śvadṛtau vā yathā payaḥ,

āśrayasthānadoṣeṇa vṛttahīne tathā śrutam.

Seperti air dalam periuk tengkorak, atau susu dalam botol kulit anjing, begitu pula pengetahuan menjadi busuk dalam diri orang tanpa karakter baik. Kesalahan ada pada tempatnya.

Sangkṣepa sang hyang aji, yar unggu ring durśila, wyartha sira māri pawitra, kadyangga ning wwai munggu ring kapāla, kadyangga ning wwai munggu ring śwadrĕti kunang, drĕti ngaranya kulit ning wiwi sinasat, ginawe baladewa, pinaka pangaswana, yan kulitning śrĕgāla kunang, ginawe pangaswan kunang, yatika śwadrĕti ngaranya, ikang wwai makabhājana mangkana, kapāna tikān śucya, kahawa dening sthāna doṣa, mangkana ta sang hyang aji, yar unggu i rikang wwang durśīla, wyartha sira, apan ta pagawe kapāwanan.

Pada dasarnya ilmu pengetahuan itu, jika dikuasai orang yang dursila maka sia-sia belaka, hilang kesuciannya, bagaikan air di dalam tengkorak, atau air di dalam śwadrti; drti adalah kulit kambing, yang dikupas bulunya lalu dibuat semacam kantong, merupakan tempat air pembasuhan itulah disebut cwadrti (kantong kulit serigala tempat air pembasuhan), air di dalam bejana yang demikian betapa pun itu akan suci, sebab ditulari oleh noda-tempatnya. Demikianlah ilmu pengetahuan itu, jika ada pada si dursila, sia-sialah belaka, karena tidak akan membawa kesejukan dan kesucian.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 328

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चोरे भग्नव्रते शठे । निष्कृतिर्व्विहिता सब्भिःकृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥३२८॥

Sloka 329

नरकाध्युषितःपन्था गन्तव्यस्तेन दारुणः । आपपेऽपापहृदये यःपापमनुतिष्ठति ॥३२९॥

Sloka 330

यःकरोति नरःपापं तस्यात्मा ध्रुवं प्रियः । आत्मनैव कृतं पापमात्मनैवापि भुज्यते ॥३३०॥

Sloka 331

संक्लिष्टकर्म्माणमतिप्रमादं भूयोऽनृतं चदृढभक्तिकं च । विशिष्टरागं बहुमायिनं च नैतान् निषेवेत नराधमान् षट् ॥३३१॥

Sloka 332

असन्त्यागात् पापकृतामपापन् तुल्यो दोषः स्पृशते मिश्रभावात् । शुष्केणार्द्रं दह्यते मिश्रभावात् तस्माद् पापैः सह सन्धिं न कुर्य्यात् ॥३३२॥

Sloka 333

वर्ज्जनीयो मतिमता दुर्ज्जनः सन्धिवैरयोः । श्वा भवत्युपघाताय ललन्नपि दशन्नपि ॥३३३॥

Sloka 334

कण्टकानां खलानां च द्विविधैव प्रतिक्रिया । उपानन्मुखभङ्गो वा दूरतो वा विवर्ज्जनम् ॥३३४॥

Sloka 335

मा गाः खलेषु विश्रम्भं ममेति चिरसंस्तुतः । दीर्घकालोपनीतोऽपि दशत्येव भुजङ्गमः ॥३३५॥

Sloka 336

विनयावनतं सन्तं नीचः समधिरोहति । स्वगात्रकृतसोपानं निषण्णमिव कुञ्जरम् ॥३३६॥

Sloka 337

सन्तो मा गात विश्रम्भं नमतीति खले जने । तुलावनमः को नाम यो न कूपाम्बु तस्करः ॥३३७॥