Sloka 356

३५६. 356.

कपाले यद्वदापः स्युः श्वदृतौ वा यथा पयः

आश्रयस्थानदोषेण वृत्तहीने तथा श्रुतम्३५६॥

kapāle yadvadāpaḥ syuḥ śvadṛtau vā yathā payaḥ,

āśrayasthānadoṣeṇa vṛttahīne tathā śrutam.

Seperti air dalam periuk tengkorak, atau susu dalam botol kulit anjing, begitu pula pengetahuan menjadi busuk dalam diri orang tanpa karakter baik. Kesalahan ada pada tempatnya.

Sangkṣepa sang hyang aji, yar unggu ring durśila, wyartha sira māri pawitra, kadyangga ning wwai munggu ring kapāla, kadyangga ning wwai munggu ring śwadrĕti kunang, drĕti ngaranya kulit ning wiwi sinasat, ginawe baladewa, pinaka pangaswana, yan kulitning śrĕgāla kunang, ginawe pangaswan kunang, yatika śwadrĕti ngaranya, ikang wwai makabhājana mangkana, kapāna tikān śucya, kahawa dening sthāna doṣa, mangkana ta sang hyang aji, yar unggu i rikang wwang durśīla, wyartha sira, apan ta pagawe kapāwanan.

Pada dasarnya ilmu pengetahuan itu, jika dikuasai orang yang dursila maka sia-sia belaka, hilang kesuciannya, bagaikan air di dalam tengkorak, atau air di dalam śwadrti; drti adalah kulit kambing, yang dikupas bulunya lalu dibuat semacam kantong, merupakan tempat air pembasuhan itulah disebut cwadrti (kantong kulit serigala tempat air pembasuhan), air di dalam bejana yang demikian betapa pun itu akan suci, sebab ditulari oleh noda-tempatnya. Demikianlah ilmu pengetahuan itu, jika ada pada si dursila, sia-sialah belaka, karena tidak akan membawa kesejukan dan kesucian.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 338

अपकारमसम्प्राप्य तुष्येत् साधुरसाधुतः । नैसोऽलाभो भुजञ्गेन वेष्टितो यो न दश्यते ॥३३८॥

Sloka 339

दुर्ज्जनेनोच्यमानानि वचांसि मधुराण्यपि । अकालकुसुमनीव त्रासं सञ्जनयन्ति मे ॥३३९॥

Sloka 340

मधुरेऽसत्यमन्वेष्यं तच्च नास्त्यमृतं च तत् । धर्म्मो न्वेष्यश्च परुषे स च नास्ति विषम् च तत् ॥३४०॥

Sloka 341

वृश्च निम्बं परशुना अञ्जैनं मधुसर्प्पिषा । अर्चैनं गन्धमाल्याभ्यां सर्व्वथा तिक्त एव षः ॥३४१॥

Sloka 342

मदोपशमनं शास्त्रं खलानां कुरुते मदम् । चक्षुह्संस्कारकं तेज उलूका नामिवान्धता ॥३४२॥

Sloka 343

विद्यामदो धनमदस्तृतीयोऽभिजनैर्मदः । मदा ह्येतेऽवलिप्तानामेत एव सतां दमाः ॥३४३॥

Sloka 344

नम्यते याति सन्धानं द्रवीभवति तप्यते । मृदु दुर्जनचित्तेन किंल्लोहमुपमीयते ॥३४४॥

Sloka 345

अहो प्रच्छादिताकार्य्यं रैपुन्यं परमं खले । यत् तुषाग्निरिवार्नर्चिर्द्दहन्नपि न लक्ष्यते ॥३४५॥

Sloka 346

अहो वत महत् कष्टं विपरीतमिदं जगत् । येनापत्रपते साधुरसाधुस्तेन नन्दति ॥३४६॥

Sloka 347

खलः सर्ष्षपमात्राणि परछिद्राणि पश्यति । आत्मनो विल्वमात्राणि पष्यन्नपि न पश्यति ॥३४७॥