Sloka 357

३५७. 357.

नाच्छादयति कौपीनं न दंशमशकापहम्

शुनः पुच्छमिवानार्थं ज्ञानमन्यायवर्त्तिनः३५७॥

nācchādayati kaupīnaṁ na daṁśamaśakāpaham,

śunaḥ pucchamivānārthaṁ jñānamanyāyavarttinaḥ.

Pengetahuan seorang buruk prilaku tidak ada gunanya. Itu seperti ekor anjing, yang tidak mampu menutupi bagian tubuh yang jorok atau membunuh lalat atau kutu pada tubuhnya.

Yadyapin sang hyang samyagjñāna, kawruhan ikang wwang duścīla, wyartha ta rakwa sira, apan tan wĕnang sira manĕkākĕn iṣṭasadhya, yan tan rinakṣa ring śiṣṭācāra, kadyangga ning iku ning śrĕgāla, tan panaputi, tan kupina, tan pamurug dangśamaśaka, alu lalĕr adi, mangkana tika sang hyang samyagjñāna, an unggu irikang wwang durśīla.

Kalau samyagjnana menjadi pengetahuan si dursila, tidak bermanfaat pengetahuan itu, sebab tidak dapat mencapai istasadhya atau tujuan yang utama karena tidak disertai perilaku utama ibarat ekor serigala tidak dapat dipakai mengusir segala yang mengerubungi tubuhnya seperti langau, nyamuk, lalat dan sejenisnya. Demikianlah keadaan itu atau hikmah yang sejatinya luhur itu jika ada pada si dursila.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 328

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चोरे भग्नव्रते शठे । निष्कृतिर्व्विहिता सब्भिःकृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥३२८॥

Sloka 329

नरकाध्युषितःपन्था गन्तव्यस्तेन दारुणः । आपपेऽपापहृदये यःपापमनुतिष्ठति ॥३२९॥

Sloka 330

यःकरोति नरःपापं तस्यात्मा ध्रुवं प्रियः । आत्मनैव कृतं पापमात्मनैवापि भुज्यते ॥३३०॥

Sloka 331

संक्लिष्टकर्म्माणमतिप्रमादं भूयोऽनृतं चदृढभक्तिकं च । विशिष्टरागं बहुमायिनं च नैतान् निषेवेत नराधमान् षट् ॥३३१॥

Sloka 332

असन्त्यागात् पापकृतामपापन् तुल्यो दोषः स्पृशते मिश्रभावात् । शुष्केणार्द्रं दह्यते मिश्रभावात् तस्माद् पापैः सह सन्धिं न कुर्य्यात् ॥३३२॥

Sloka 333

वर्ज्जनीयो मतिमता दुर्ज्जनः सन्धिवैरयोः । श्वा भवत्युपघाताय ललन्नपि दशन्नपि ॥३३३॥

Sloka 334

कण्टकानां खलानां च द्विविधैव प्रतिक्रिया । उपानन्मुखभङ्गो वा दूरतो वा विवर्ज्जनम् ॥३३४॥

Sloka 335

मा गाः खलेषु विश्रम्भं ममेति चिरसंस्तुतः । दीर्घकालोपनीतोऽपि दशत्येव भुजङ्गमः ॥३३५॥

Sloka 336

विनयावनतं सन्तं नीचः समधिरोहति । स्वगात्रकृतसोपानं निषण्णमिव कुञ्जरम् ॥३३६॥

Sloka 337

सन्तो मा गात विश्रम्भं नमतीति खले जने । तुलावनमः को नाम यो न कूपाम्बु तस्करः ॥३३७॥