Sloka 357

३५७. 357.

नाच्छादयति कौपीनं न दंशमशकापहम्

शुनः पुच्छमिवानार्थं ज्ञानमन्यायवर्त्तिनः३५७॥

nācchādayati kaupīnaṁ na daṁśamaśakāpaham,

śunaḥ pucchamivānārthaṁ jñānamanyāyavarttinaḥ.

Pengetahuan seorang buruk prilaku tidak ada gunanya. Itu seperti ekor anjing, yang tidak mampu menutupi bagian tubuh yang jorok atau membunuh lalat atau kutu pada tubuhnya.

Yadyapin sang hyang samyagjñāna, kawruhan ikang wwang duścīla, wyartha ta rakwa sira, apan tan wĕnang sira manĕkākĕn iṣṭasadhya, yan tan rinakṣa ring śiṣṭācāra, kadyangga ning iku ning śrĕgāla, tan panaputi, tan kupina, tan pamurug dangśamaśaka, alu lalĕr adi, mangkana tika sang hyang samyagjñāna, an unggu irikang wwang durśīla.

Kalau samyagjnana menjadi pengetahuan si dursila, tidak bermanfaat pengetahuan itu, sebab tidak dapat mencapai istasadhya atau tujuan yang utama karena tidak disertai perilaku utama ibarat ekor serigala tidak dapat dipakai mengusir segala yang mengerubungi tubuhnya seperti langau, nyamuk, lalat dan sejenisnya. Demikianlah keadaan itu atau hikmah yang sejatinya luhur itu jika ada pada si dursila.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 338

अपकारमसम्प्राप्य तुष्येत् साधुरसाधुतः । नैसोऽलाभो भुजञ्गेन वेष्टितो यो न दश्यते ॥३३८॥

Sloka 339

दुर्ज्जनेनोच्यमानानि वचांसि मधुराण्यपि । अकालकुसुमनीव त्रासं सञ्जनयन्ति मे ॥३३९॥

Sloka 340

मधुरेऽसत्यमन्वेष्यं तच्च नास्त्यमृतं च तत् । धर्म्मो न्वेष्यश्च परुषे स च नास्ति विषम् च तत् ॥३४०॥

Sloka 341

वृश्च निम्बं परशुना अञ्जैनं मधुसर्प्पिषा । अर्चैनं गन्धमाल्याभ्यां सर्व्वथा तिक्त एव षः ॥३४१॥

Sloka 342

मदोपशमनं शास्त्रं खलानां कुरुते मदम् । चक्षुह्संस्कारकं तेज उलूका नामिवान्धता ॥३४२॥

Sloka 343

विद्यामदो धनमदस्तृतीयोऽभिजनैर्मदः । मदा ह्येतेऽवलिप्तानामेत एव सतां दमाः ॥३४३॥

Sloka 344

नम्यते याति सन्धानं द्रवीभवति तप्यते । मृदु दुर्जनचित्तेन किंल्लोहमुपमीयते ॥३४४॥

Sloka 345

अहो प्रच्छादिताकार्य्यं रैपुन्यं परमं खले । यत् तुषाग्निरिवार्नर्चिर्द्दहन्नपि न लक्ष्यते ॥३४५॥

Sloka 346

अहो वत महत् कष्टं विपरीतमिदं जगत् । येनापत्रपते साधुरसाधुस्तेन नन्दति ॥३४६॥

Sloka 347

खलः सर्ष्षपमात्राणि परछिद्राणि पश्यति । आत्मनो विल्वमात्राणि पष्यन्नपि न पश्यति ॥३४७॥