Sloka 372

३७२. 372.

अपर्य्यन्तस्य कालस्य कियानंशः शरच्छतम्

तन्मात्रपरमायुर्य्यः स कथं स्वप्तुमर्हति७२॥

aparyyantasya kālasya kiyānaṁśaḥ śaracchatam,

tanmātraparamāyuryyaḥ sa kathaṁ svaptumarhati.

Berhari-hari berlalu dari seratus tahun, waktu tak terbatas. Manusia yang harapan hidupnya tertinggi adalah seratus tahun, bagaimana seharusnya dia tidur dengan nyenyak.

Tan pahingan kĕta ikang kāla ngaranya, mātus-atus ikang tahun, tar pakalwasan, kunang ikang prawrĕtti makalwasan ika, sĕpsĕpan gatinya, iking hurip pwa ya ta, kṣaṇamātrā, hananya, apa ta nimitta ning maturwa, pengpöngĕn juga iking hurip, dadahakĕna ring dharmasādhana.

Yang namanya waktu itu tak berbatas, beratus-ratus tahun tetap berlalu tanpa henti. Sebaliknya, tindakan itu ada akhirnya, bahkan terkadang terlambat datangnya. Hidup ini juga hanya sekelebatan saja lamanya, lalu mengapa orang inginnya tidur saja? Mari gunakan sebaik-baiknya hidup ini, korbankan untuk laksana dharma.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 392

स्त्रीषु राजसु सर्प्पेषु स्वाध्याये शत्रुसेविनि। भोगे चायुषि, विश्वासं कः प्राज्ञः कर्तुमर्हति॥३९२॥

Sloka 393

भूतानि जात्या मरणान्वितानि जराविकारैश्च समन्वितानि। निरीक्श्य दुःखैः परिपीडितानि मोक्षं प्रशंसन्ति बुधाः स्ववेद्यम्॥॥

Sloka 394

जीवितं च शरीरं च जात्या वै सह जायते। उभे सह विवर्द्धेते उभे सह पिनश्यतः॥३९४॥

Sloka 395

यद्यच्छरीरेण करोति कर्म्म शरीरयुक्तः समुपाश्नुते तत्। शरीरमेवायतनं सुखस्य दुःखस्य वातोऽस्य भावे न भावे॥३९५॥

Sloka 396

एवमभ्याहते लोके कालेनाभिनिपीडिते। सुमहद्धैर्य्यमालम्ब्य मनो मोक्षे निवेशयेत्॥३९६॥