Sloka 463

४६३. 463.

यच्च कामसुखं लोके यच्च दिव्यं महत् सुखम्

तृष्णाक्षयसुखस्यैते नार्हतः षोडशीं कलाम्६३॥

yacca kāmasukhaṁ lokeyacca divyaṁ mahat sukham,

tṛṣṇākṣayasukhasyaite nārhataḥ ṣoḍaśīṁ kalām.

 

Daripada kenikmatan cinta di dunia maka kesenangan kesucian adalah lebih besar, tidak menambah kesenangan dunia meski dari keranjingan seperenam belasnya.

 

Apayapan ikang sukha, kawangun dening kabhuktya ning pañcawiṣaya, ngke ring martyaloka, lawan ikang sukha, kawangun dening kabhuktyan ing pañcawiṣaya ring suraloka, ika tang sukha kalih, yatika pisanakĕna pindan, tahil-tahilana ta ya, makalayanang trĕṣṇā kṣaya sukha ngaranya, hana ya sukha katĕmu, makanimitta hilang ning trĕṣṇā, wĕkas ning sinanggah sukha ika, yatika trĕṣṇā kṣaya sukha ngaranya, yatika wratāna, tahilana lawan ikang sukha kālih, ndan pisaningu hana pahiriban ikang sukha kālih denya, yadyan panĕmbĕlasanya tuwi, iwöng juga soran ikang sukha kālih denya.

 

Lagipula kesenangan yang ditimbulkan oleh penikmatan pañcawiṣaya di dunia ini, dan kesenangan yang ditimbulkan oleh penikmatan pañcawiṣaya di suraloka. Kedua kesenangan itu disatukan kemudian ditimbang dengan tṛṣṇākṣayasuka, artinya kesenangan yang diperoleh karena terhapusnya tṛṣṇā, merupakan puncak dari kesenangan itu. Itulah yang disebut tṛṣṇākṣayasukha, jelas lebih berat timbangannya dari pada kedua kesenangan tadi. Tidak sekali-kali ada kemiripan kedua kesenangan itu jika dibandingkan dengan tṛṣṇākṣayasukha. Walaupun terhadap seperenambelasnya sekalipun, jauh masih kalah kedua kesenangan itu.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 465

पापानां विद्ध्यधिष्ठानं लोभ एव नरोत्तम। लुब्धाः पापं प्रकुर्व्वन्ति सुविद्वांसोऽपि मानवाः॥४६५॥

Sloka 466

असन्तोषोऽसुखायैव​ लोभादिन्द्रियविभ्रमः। ततोऽस्य नश्यति प्रज्ञा विद्येवाभ्यासवर्ज्जिता॥४६६॥

Sloka 467

अर्थानामर्ज्जने दुःखमर्ज्जितानां च रक्षणे। नाशे दुःखं क्षये दुःखं धिगर्थान् दुःखवर्द्धनान्॥४६७॥

Sloka 468

विमोहयन्ति सम्पत्सु तापयन्ति विपत्सु च। खेदयन्त्यर्ज्जनकाले कदा भोगाः सुखावहाः॥४६८॥

Sloka 469

राजतः सलिलादग्नेश्चोरतः स्वजनादपि। भयमर्थवतां नित्यं मृत्योः प्राणभृतामिव॥४६९॥

Sloka 470

यथा ह्यामिषमाकाशे पक्षिभिः श्वापदैर्भुवि। भक्ष्यते सलिले मत्स्यैस्तथा सर्व्वेण वित्तवान्॥४७॰॥

Sloka 471

सञ्चये च विनाशान्ते मरणान्ते च जीविते। संयोगे विप्रयोगान्ते को वित्ते प्रणयेन्मनः॥४७१॥

Sloka 472

परित्यज्य प्रियान् प्राणान् प्रविशन्ति रणाजिरे। पुरुषाः प्रेष्यतामन्ये निर्ग्गच्छन्ति धनार्थिनः॥४७२॥

Sloka 473

दोषाश्रयमपायान्तमैश्वर्य्यं कामयेत कः। यत् सम्पत्तौ विपत्तौ वा जनयत्येव विक्रियाम्॥४७३॥

Sloka 474

त्रयो मदा महाराज मोहयन्त्यविचक्षणम्। स्त्रियोऽन्नपानमैश्वर्य्यं तेषु सक्ता न जाग्रति॥४७४॥