Sloka 463

४६३. 463.

यच्च कामसुखं लोके यच्च दिव्यं महत् सुखम्

तृष्णाक्षयसुखस्यैते नार्हतः षोडशीं कलाम्६३॥

yacca kāmasukhaṁ lokeyacca divyaṁ mahat sukham,

tṛṣṇākṣayasukhasyaite nārhataḥ ṣoḍaśīṁ kalām.

 

Daripada kenikmatan cinta di dunia maka kesenangan kesucian adalah lebih besar, tidak menambah kesenangan dunia meski dari keranjingan seperenam belasnya.

 

Apayapan ikang sukha, kawangun dening kabhuktya ning pañcawiṣaya, ngke ring martyaloka, lawan ikang sukha, kawangun dening kabhuktyan ing pañcawiṣaya ring suraloka, ika tang sukha kalih, yatika pisanakĕna pindan, tahil-tahilana ta ya, makalayanang trĕṣṇā kṣaya sukha ngaranya, hana ya sukha katĕmu, makanimitta hilang ning trĕṣṇā, wĕkas ning sinanggah sukha ika, yatika trĕṣṇā kṣaya sukha ngaranya, yatika wratāna, tahilana lawan ikang sukha kālih, ndan pisaningu hana pahiriban ikang sukha kālih denya, yadyan panĕmbĕlasanya tuwi, iwöng juga soran ikang sukha kālih denya.

 

Lagipula kesenangan yang ditimbulkan oleh penikmatan pañcawiṣaya di dunia ini, dan kesenangan yang ditimbulkan oleh penikmatan pañcawiṣaya di suraloka. Kedua kesenangan itu disatukan kemudian ditimbang dengan tṛṣṇākṣayasuka, artinya kesenangan yang diperoleh karena terhapusnya tṛṣṇā, merupakan puncak dari kesenangan itu. Itulah yang disebut tṛṣṇākṣayasukha, jelas lebih berat timbangannya dari pada kedua kesenangan tadi. Tidak sekali-kali ada kemiripan kedua kesenangan itu jika dibandingkan dengan tṛṣṇākṣayasukha. Walaupun terhadap seperenambelasnya sekalipun, jauh masih kalah kedua kesenangan itu.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 486

स्वदेहज्ञानस्वसांज्ञान् यद्वदाङ्गात् क्रिमींस्त्याजेत्। स्वसंज्ञानस्वजांस्तद्वत् सुतसंज्ञान् क्रिमींस्त्याजेत्॥४८६॥

Sloka 487

यत्र स्नेहो भयं तत्र स्नेहो दुःखस्य भाजनम्। स्नेहमूलानि दुःखानि तस्मिंस्त्यक्ते महत् सुखम्॥४८७॥

Sloka 488

स्वजने न च ते चिन्ता कर्त्तव्या मोक्षबुद्धिना। इमे मया विना तात भविष्यन्ति कथं न्विति॥४८८॥

Sloka 489

स्वयमुत्पद्यते जन्तुः स्वयमेव विवर्द्धते। सुखदुःखे तथा मृत्युं स्वयमेवाधिगच्छति॥४८९॥

Sloka 490

यथा काष्ठं च काष्ठं समेयातां महोदधौ। समेत्य च व्यपेयातां तद्वद्भूतसमगमः ॥४९०॥

Sloka 491

एवं पुत्राश्च ज्ञातयः सुहृदस्तथा। अतिस्नेहो न कर्त्तव्यो विप्रयोगो ध्रुवो हि तैः॥४९१॥