Sloka 487
४८७. 487
यत्र स्नेहो भयं तत्र स्नेहो दुःखस्य भाजनम्।
स्नेहमूलानि दुःखानि तस्मिंस्त्यक्ते महत् सुखम्॥४८७॥
yatra sneho bhayaṁ tatra sneho duḥkhasya bhājanam,
snehamūlāni duḥkhāni tasmiṁstyakte mahat sukham.
Di mana ada kasih sayang, di situ ada ketakutan. Kasih sayang adalah sumber kesakitan. Kasih sayang adalah akar dari rasa sakit, tinggalkan untuk kebahagiaan yang utama.
Yan ikang wastu kāsih, ika hatu ning bhayan katĕmu, apan parumahan ing duhkha ikang sih ngaranya, sangkṣiptan ikang sih wwit nikang duhkha ta pwa ya, tinggalakĕna pwa ika, katĕmu tang parama sukha.
Bahwa sesuatu yang dicintai itu menyebabkan dijumpai bahaya, karena kemelekatan cinta itu merupakan rumah duka; singkatnya kemelekatan cinta itu merupakan penyebab awal kedukaan; tinggalkanlah itu, agar anda memeroleh kebahagiaan yang terluhur.
There are no reviews for this eBook.
Sloka Lainnya
Sloka 485
एतत् तद्दुर्ज्जयं लोके पुत्रदारमयं विषम्। जायन्ते च म्रियन्ते च यत् पीत्वा मोहिताः प्रजाः॥४८५॥
Sloka 486
स्वदेहज्ञानस्वसांज्ञान् यद्वदाङ्गात् क्रिमींस्त्याजेत्। स्वसंज्ञानस्वजांस्तद्वत् सुतसंज्ञान् क्रिमींस्त्याजेत्॥४८६॥
Sloka 488
स्वजने न च ते चिन्ता कर्त्तव्या मोक्षबुद्धिना। इमे मया विना तात भविष्यन्ति कथं न्विति॥४८८॥