Sloka 487

४८७. 487

यत्र स्नेहो भयं तत्र स्नेहो दुःखस्य भाजनम्

स्नेहमूलानि दुःखानि तस्मिंस्त्यक्ते महत् सुखम्८७॥

yatra sneho bhayaṁ tatra sneho duḥkhasya bhājanam,

snehamūlāni duḥkhāni tasmiṁstyakte mahat sukham.

 

Di mana ada kasih sayang, di situ ada ketakutan. Kasih sayang adalah sumber kesakitan. Kasih sayang adalah akar dari rasa sakit, tinggalkan untuk kebahagiaan yang utama.

 

Yan ikang wastu kāsih, ika hatu ning bhayan katĕmu, apan parumahan ing duhkha ikang sih ngaranya, sangkṣiptan ikang sih wwit nikang duhkha ta pwa ya, tinggalakĕna pwa ika, katĕmu tang parama sukha.

 

Bahwa sesuatu yang dicintai itu menyebabkan dijumpai bahaya, karena kemelekatan cinta itu merupakan rumah duka; singkatnya kemelekatan cinta itu merupakan penyebab awal kedukaan; tinggalkanlah itu, agar anda memeroleh kebahagiaan yang terluhur.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 464

एको लोभो महाग्राहो लोभात् पापं प्रवर्त्तते। ततः, पापादधर्म्माप्तिस्ततो दुःखं प्रवर्तते॥४६४॥

Sloka 465

पापानां विद्ध्यधिष्ठानं लोभ एव नरोत्तम। लुब्धाः पापं प्रकुर्व्वन्ति सुविद्वांसोऽपि मानवाः॥४६५॥

Sloka 466

असन्तोषोऽसुखायैव​ लोभादिन्द्रियविभ्रमः। ततोऽस्य नश्यति प्रज्ञा विद्येवाभ्यासवर्ज्जिता॥४६६॥

Sloka 467

अर्थानामर्ज्जने दुःखमर्ज्जितानां च रक्षणे। नाशे दुःखं क्षये दुःखं धिगर्थान् दुःखवर्द्धनान्॥४६७॥

Sloka 468

विमोहयन्ति सम्पत्सु तापयन्ति विपत्सु च। खेदयन्त्यर्ज्जनकाले कदा भोगाः सुखावहाः॥४६८॥

Sloka 469

राजतः सलिलादग्नेश्चोरतः स्वजनादपि। भयमर्थवतां नित्यं मृत्योः प्राणभृतामिव॥४६९॥

Sloka 470

यथा ह्यामिषमाकाशे पक्षिभिः श्वापदैर्भुवि। भक्ष्यते सलिले मत्स्यैस्तथा सर्व्वेण वित्तवान्॥४७॰॥

Sloka 471

सञ्चये च विनाशान्ते मरणान्ते च जीविते। संयोगे विप्रयोगान्ते को वित्ते प्रणयेन्मनः॥४७१॥

Sloka 472

परित्यज्य प्रियान् प्राणान् प्रविशन्ति रणाजिरे। पुरुषाः प्रेष्यतामन्ये निर्ग्गच्छन्ति धनार्थिनः॥४७२॥

Sloka 473

दोषाश्रयमपायान्तमैश्वर्य्यं कामयेत कः। यत् सम्पत्तौ विपत्तौ वा जनयत्येव विक्रियाम्॥४७३॥