Sloka 490

४९०. 490.

यथा काष्ठं च काष्ठं समेयातां महोदधौ

समेत्य च व्यपेयातां तद्वद्भूतसमगमः९०॥

yathā kāṣṭhaṁ ca kāṣṭhaṁ sameyātāṁ mahodadhau,

sametya ca vyapeyātāṁ tadvadbhūtasamagamaḥ.

 

Sama seperti di lautan satu batang kayu bertemu dengan yang lain dan terpisah lagi, begitu juga dengan makhluk-makhluk yang berkumpul.

 

Kadyangga ning watang kahala makambangan ring tasik, dadi ya kacuṇḍuka apanggih lawan kapwanya watang, niyatanya apasah muwah, dadi taya apanggih muwah, mangkana ta papanggih nikang sarwabhāwa, lawan kapwanya, anitya ika, niyata makāntang mapasah, dadi ta ya apanggih muwah.

 

Bagaikan batang kayu yang hanyut terapung-apung di laut, terjadi perjumpaan dengan sesama batang kayu, yang akhirnya berpisah lagi, namun dapat menjadi bertemu kembali; demikianlah pertemuan semua makhluk hidup dengan sesamanya, tidak kekal itu, pasti akhirnya akan berpisah, kendati dapat bertemu kembali.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 485

एतत् तद्दुर्ज्जयं लोके पुत्रदारमयं विषम्। जायन्ते च म्रियन्ते च यत् पीत्वा मोहिताः प्रजाः॥४८५॥

Sloka 486

स्वदेहज्ञानस्वसांज्ञान् यद्वदाङ्गात् क्रिमींस्त्याजेत्। स्वसंज्ञानस्वजांस्तद्वत् सुतसंज्ञान् क्रिमींस्त्याजेत्॥४८६॥

Sloka 487

यत्र स्नेहो भयं तत्र स्नेहो दुःखस्य भाजनम्। स्नेहमूलानि दुःखानि तस्मिंस्त्यक्ते महत् सुखम्॥४८७॥

Sloka 488

स्वजने न च ते चिन्ता कर्त्तव्या मोक्षबुद्धिना। इमे मया विना तात भविष्यन्ति कथं न्विति॥४८८॥

Sloka 489

स्वयमुत्पद्यते जन्तुः स्वयमेव विवर्द्धते। सुखदुःखे तथा मृत्युं स्वयमेवाधिगच्छति॥४८९॥

Sloka 491

एवं पुत्राश्च ज्ञातयः सुहृदस्तथा। अतिस्नेहो न कर्त्तव्यो विप्रयोगो ध्रुवो हि तैः॥४९१॥