Sloka 477

४७७. 477.

आकिञ्चन्ये च राज्ये च विशेषः सुमहानयम्

नित्योद्विग्नो हि धनवान् सर्व्वं त्यक्त्वा सुखी भवेत्७७॥

ākiñcanye ca rājye ca viśeṣaḥ sumahānayam,

nityodvigno hi dhanavān sarvvaṁ tyaktvā sukhī bhavet.

 

Antara kemiskinan dan dengan kesenangan sebagai raja, perbedaan besar adalah bahwa kesenangan seorang raja selalu ada kekhawatiran, orang kaya yang sesungguhnya adalah dia yang bahagia setelah mampu meninggalkan semuanya .

 

Atyanta bheda marikan kadaridran, lawan karatun, apan ika sang makadrĕbyang lakṣmī hana juga posik ning hatinira, kunang ika sang tyakta parigraha, makadrĕbyang kadaridran, sira wastuning amanggih sukha, apan nissangśaya solahnira.

 

Sangatlah berbeda antara kemiskinan dengan kemewahan raja; sebab orang yang memiliki kemakmuran itu, ada saja sedih derita di hatinya. Demikianlah orang yang dapat mengatasi kemiskinan, dia sesungguhnya memeroleh kebahagiaan, karena tidak cemas hatinya dalam semua tindakannya.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 464

एको लोभो महाग्राहो लोभात् पापं प्रवर्त्तते। ततः, पापादधर्म्माप्तिस्ततो दुःखं प्रवर्तते॥४६४॥

Sloka 465

पापानां विद्ध्यधिष्ठानं लोभ एव नरोत्तम। लुब्धाः पापं प्रकुर्व्वन्ति सुविद्वांसोऽपि मानवाः॥४६५॥

Sloka 466

असन्तोषोऽसुखायैव​ लोभादिन्द्रियविभ्रमः। ततोऽस्य नश्यति प्रज्ञा विद्येवाभ्यासवर्ज्जिता॥४६६॥

Sloka 467

अर्थानामर्ज्जने दुःखमर्ज्जितानां च रक्षणे। नाशे दुःखं क्षये दुःखं धिगर्थान् दुःखवर्द्धनान्॥४६७॥

Sloka 468

विमोहयन्ति सम्पत्सु तापयन्ति विपत्सु च। खेदयन्त्यर्ज्जनकाले कदा भोगाः सुखावहाः॥४६८॥

Sloka 469

राजतः सलिलादग्नेश्चोरतः स्वजनादपि। भयमर्थवतां नित्यं मृत्योः प्राणभृतामिव॥४६९॥

Sloka 470

यथा ह्यामिषमाकाशे पक्षिभिः श्वापदैर्भुवि। भक्ष्यते सलिले मत्स्यैस्तथा सर्व्वेण वित्तवान्॥४७॰॥

Sloka 471

सञ्चये च विनाशान्ते मरणान्ते च जीविते। संयोगे विप्रयोगान्ते को वित्ते प्रणयेन्मनः॥४७१॥

Sloka 472

परित्यज्य प्रियान् प्राणान् प्रविशन्ति रणाजिरे। पुरुषाः प्रेष्यतामन्ये निर्ग्गच्छन्ति धनार्थिनः॥४७२॥

Sloka 473

दोषाश्रयमपायान्तमैश्वर्य्यं कामयेत कः। यत् सम्पत्तौ विपत्तौ वा जनयत्येव विक्रियाम्॥४७३॥