सर्व्वसत्त्वेषु यद्दानमेकसत्त्वे च या दया । सर्व्वसस्त्त्वप्रदानाद्धि दयैका च विशिष्यते ॥१५१॥
न हि प्राणात् प्रियतरं लोके किञ्चन विद्यते । तस्माद्दयां नरः कुर्य्याद् यथात्मनि तथा परे ॥१५२॥
अक्रोधनः सत्यवादी भूतानामविहिंसकः । अनसूयः सदाचारो दिर्घमायुरवाप्नुयात् ॥१५३॥
दौष्कुला व्याधिबहुला दुराचाराः प्रहारिणः । भवन्त्यल्पायुषः पापा रोदुक कश्मलोदयात् ॥१५४॥
