Sloka 228

२२८. 228.

देयमार्त्तस्य चरनं स्थितश्रान्तस्य चासनम् ।

टृषितस्य चा पानीयं क्षुधितस्य च भोजनम् ॥२२८॥

deyamārttasya caranaṁ sthitaśrāntasya cāsanam,

ṭṛṣitasya cā pānīyaṁ kṣudhitasya ca bhojanam.

 

Bagi yang ketakutan berikan perlindungan, kepada orang yang lelah berdiri berikan tempat duduk, berikan air kepada yang haus dan makanan kepada yang lapar.

 

Kunang deyaning wwang ri wwang alara katĕkan duhkha; śaraṇa ikang dānākĕna ya, yapwan ring wwang kliklik, mara arāryani kita, kalasa, palangka wehakĕna, kunang ring wwang wĕlĕkang, wwai dānakĕna, muwah ring wwang ālapā, bhojana dānākĕna.

 

Adapun yang harus dilakukan orang, kepada orang yang bersedih hati karena tertimpa kesusahan, patut diberikan sarana berupa bantuan, jika kepada orang yang letih lesu datang beristirahat kepada anda, hendaknya diberikan tikar dan balai-balai, tetapi kepada orang yang dahaga, diberikanlan air, dan kepada orang yang lapar, hendaknya diberikan makanan.

 

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 174

सार्थः प्रवसतो मित्रं भार्य्य मित्रं गृहे सतः । आतुरस्य भिषङ् मित्रं दानं मित्रं मरिष्यतः ॥१७४॥

Sloka 175

न माता न पिता किञ्चित् कस्यचित् प्रतिपद्यते । दनपथ्योदनो जन्तुः स्वकर्मफलमश्नुते ॥१७५॥

Sloka 176

अमात्सर्यं बुधाः प्राहुर्दानं धर्म्म च संयमम् । अवस्थितेन नित्यं हि त्यागे त्वासाद्यते शुभम् ॥१७६॥

Sloka 177

दानेन भोगी भवति मेधावी वृद्धसेवया । अहिंसया च दिर्घायुरिति प्राहुर्म्मनीषिणः ॥१७७॥

Sloka 178

न दानाद्दुष्करतरं त्रिषु लोकेषु विद्यते । अर्थे हि महती तृष्णा स च कृच्छ्रेण लभ्यते ॥१७८॥

Sloka 180

अर्थवानर्थमर्थिभ्यो न ददात्यत्र को गुणः । एकैव गतिरर्थस्य दानमन्या विपत्तयः ॥१८०॥

Sloka 181

धनानि जीवितं चैव परार्थे प्राज्ञ उत्सृजेत् । सन्निमित्तं वरं त्यागो विनाशे नियते सति ॥१८१॥

Sloka 182

ददध्वं​ भूञ्जता भृशं मा भूत कृपणा जनाः । कर्म्माक्षयेण क्षीयन्ते नोपभोगेन सञ्चयाः ॥१८२॥

Sloka 183

अग्निहोत्रफला वेदा दत्तभुक्तफलं धनम् । रतिपुत्रफला नारी शीलवृत्तफलं श्रुतम् ॥१८३॥

Sloka 184

धनेन किं यन्न ददाति नाश्नुते बलेन किं येन रिपून् न बाधते । श्रुतेन किं येन न धर्म्म मचरेत् किमात्मना यो न जितेन्द्रियो वशी ॥१८४॥