Sloka 370
३७॰. 370.
श्वःकार्य्यमद्य कुर्व्वीत पूर्व्वाह्ने चापराह्णिकम्।
न हि प्रतीक्षते मृत्युः कृतं वाप्यकृतं तथा॥३७०॥
śvahkāryyamadya kurvvīta pūrvvāhne cāparāhṇikam,
na hi pratīkṣate mṛtyuḥ kṛtaṁ vāpyakṛtaṁ tathā.
Apapun yang harus dilakukan besok, lakukan itu hari ini, apa pun yang harus dilakukan di sore hari, lakukan itu di pagi hari. Kematian tidak menunggu apakah pekerjaannya selesai atau dibatalkan.
Haywa ta anginak-inak, ikang gawayĕn sakatambe lingta, mangke jugan gawayakĕna, ikang gawayĕnta sore lingta, enjing jugeka gawayakĕnanta, apan ikang mrĕtyu, tan pangerakĕn juga ya, tan huninga ring turung gawenya, lawan huwus gawenya.
Janganlah engkau senantiasa bersenang-senang, yang biasanya dikerjakan besok, sebaiknya dikerjakan sekarang. Yang biasanya dikerjakan petang, sebaiknya pagi dikerjakan. Sebab, maut tidak pernah menunggu satu kali pun, ia tidak peduli apakah pekerjaanmu selesai atau belum.