Sloka 502

५॰२. 502.

सुखं च दुःखं च भवभवौ च लाभालाभौ मरणं जीवितं च

पर्य्यायतः सर्व्व एवाविशन्ति तस्माद्धीरो नैव तप्येन्न हृष्येत्॥५॰२॥

sukhaṁ ca duḥkhaṁ ca bhavabhavau ca lābhālābhau maraṇaṁ jīvitaṁ ca,

paryyāyataḥ sarvva evāviśanti tasmāddhīro naiva tapyenna hṛṣyet.

 

Sukacita dan kesedihan, keberadaan dan tidak berada, keuntungan dan kerugian, hidup dan mati mempengaruhi semua secara bergiliran. Demikian orang bijaksana tidak penuh kesedihan atau kegembiraan.

 

Tuwi pwa n paganti purih nikang sukha mwang duhkha, hana lawan taya, si sugih lawan si daridra, pāti lawan hurip, kapwa maganti hananika ring dadi, engĕt pwa sang paṇḍiterika, matangnyat tar agirang, tar prihati, langgĕng ahĕning manah nira.

 

Sesungguhnya silih berganti keadaan suka dan duka itu, ada dan tiada, si kaya dan si miskin, mati dan hidup, semua silih berganti-keberadanya pada semua makhluk; sang pandita sadar akan hal itu sehingga beliau tidak terlalu bergembira dan tidak bersedih hati melainkan selalu tetap jernih pikirannya.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 492

मातापितृसहस्राणि पुत्रदारशतानि च। युगे युगे व्यतीतानि कस्य ते कस्य वा वयम्॥४९२॥

Sloka 493

नायमत्यन्तसंवासः कदाचित् केनचित् सह। अपि स्वेन शरीरेण किमुतान्येण केनचित्॥४९३॥

Sloka 494

आदर्श्शनादापतिताः पुनश्चादर्श्शनं गताः। न ते तव न तेषां त्वं का तत्र परिदेवना ॥४९४॥​

Sloka 495

नष्टे धने वा दारेषु पुत्रे पितरि मातरि। अहो कस्तमिति ध्यात्वा दुःखस्यापचितिं चरेत्॥४९५॥

Sloka 497

भैषज्यमेतद्दुःखस्य यदेतन्नानुचिन्तयेत्। चिन्त्यमानं हि न व्येति भूयश्चापि प्रवर्त्तते॥४९७॥

Sloka 498

धनं वा पुरुषो राजन् पुरुषं वा पुनर्धनम्। अवश्यं प्रजहात्येव तद्विद्वान् नानुशंसयेत्॥४९८॥

Sloka 499

पुरसतादेव ते बुद्धिरियं कार्य्या विजानता । अनित्यं सर्व्वमेवेदमहं च मम चास्ति यत्॥४९९॥

Sloka 500

अनित्यत्वे कृतमतिर्म्लानमाल्येन शोचति। नित्यत्वे कृतबुद्धिस्तु भिन्नभाण्डेऽनुशोचति॥५॰॰॥

Sloka 501

स्वयमुत्पाद्यते वह्निः परीतस्तेन वह्निना । दह्यमानः परीतापं भजते न स पण्डितः॥५॰१॥

Sloka 503

सुखमापतितं सेवन् दुःखमापतितं भज। कालं प्राप्तमुपासीत सस्यानामिव कर्षकः॥५॰ ३॥