Sloka 505

५॰५. 505.

सुखस्यानन्तरं दुःखंदुःखस्यानन्तरं सुखम्

पर्य्यायेणोपवर्तन्ते नरं नेमिमरा इव॥५॰ ५॥

sukhasyānantaraṁ duḥkhaṁ duḥkhasyānantaraṁ sukham,

paryyāyeṇopavartante naraṁ nemimarā iva.

 

Sakit mengikuti kegembiraan. Sukacita mengikuti rasa sakit. Mereka mendatangi manusia secara bergiliran, seperti jeruji yang menempel pada lingkaran roda.

 

Ikang widhi ngaranika, pūrwakarma tinutnya, sĕngkĕranya ikang pūrwakarma niyatanya, jātinya ikan pakāwak hala, lawan hayu, matangnyan paganti ikang sukha duhkha ngaranya, tātan hana pahin nikang sarwabhāwa lawan cakra ning gulungan, niyata kapingsor ikang aruhur ngūni, muwah niyatanika kapiṇḍuhur iking sor.

 

Yang disebut Widhi itu, purwa-karma (perbuatan dulu) yang diikutinya; jika sudah sampai pada batas purwa karma itu menitislah dalam wujud buruk ataupun baik; oleh karena itu bergiliranlah suka dan duka itu, tidak ada bedanya seluruh makhluk hidup dengan roda kehidupan (cakraning gilingan), pasti akan ke bawah, yang sebelumnya ada di atas dan tentulah akan ke atas yang sebelumnya ada di bawah.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 492

मातापितृसहस्राणि पुत्रदारशतानि च। युगे युगे व्यतीतानि कस्य ते कस्य वा वयम्॥४९२॥

Sloka 493

नायमत्यन्तसंवासः कदाचित् केनचित् सह। अपि स्वेन शरीरेण किमुतान्येण केनचित्॥४९३॥

Sloka 494

आदर्श्शनादापतिताः पुनश्चादर्श्शनं गताः। न ते तव न तेषां त्वं का तत्र परिदेवना ॥४९४॥​

Sloka 495

नष्टे धने वा दारेषु पुत्रे पितरि मातरि। अहो कस्तमिति ध्यात्वा दुःखस्यापचितिं चरेत्॥४९५॥

Sloka 497

भैषज्यमेतद्दुःखस्य यदेतन्नानुचिन्तयेत्। चिन्त्यमानं हि न व्येति भूयश्चापि प्रवर्त्तते॥४९७॥

Sloka 498

धनं वा पुरुषो राजन् पुरुषं वा पुनर्धनम्। अवश्यं प्रजहात्येव तद्विद्वान् नानुशंसयेत्॥४९८॥

Sloka 499

पुरसतादेव ते बुद्धिरियं कार्य्या विजानता । अनित्यं सर्व्वमेवेदमहं च मम चास्ति यत्॥४९९॥

Sloka 500

अनित्यत्वे कृतमतिर्म्लानमाल्येन शोचति। नित्यत्वे कृतबुद्धिस्तु भिन्नभाण्डेऽनुशोचति॥५॰॰॥

Sloka 501

स्वयमुत्पाद्यते वह्निः परीतस्तेन वह्निना । दह्यमानः परीतापं भजते न स पण्डितः॥५॰१॥

Sloka 502

सुखं च दुःखं च भवभवौ च लाभालाभौ मरणं जीवितं च। पर्य्यायतः सर्व्व एवाविशन्ति तस्माद्धीरो नैव तप्येन्न हृष्येत्॥५॰२॥