Sloka 206

२०६. 206.

दद्याच्छुभं यः कपीलां सचेलां कांस्योपदोहां कनकाग्रशृङ्गाम् ।

तैस्तैर्गुणैः कामदुघा हि भूत्वा नरं प्रदातारमुपैति सा गौः ॥२०६॥

dadyācchubhaṁ yaḥ kapīlāṁ sacelāṁ kāṁsyopadohāṁ kanakāgraśṛṅgām,

taistairguṇaiḥ kāmadughā hi bhūtvā naraṁ pradātāramupaiti sā gauḥ.

 

Dermakan satu ekor sapi keberuntungan, kuning kecoklatan, mantel, tanduk dengan ujung emas, disertai panci tembaga pemerahan. Sapi itu kembali kepada pemberi derma dalam bentuk berbagai pahala yang memenuhi keinginan dan cita-citanya.

 

Kunĕng yan lĕmbu kapilā, lwir kang dānākĕna, dodot, tan ataya, bhūsana ni kanaka tungtung ning sungunya saha kāngsa bhājana, wawaning amĕh, phalanya dlāha, kāmadughā dhenu, lĕmbu mametwakĕna sakahyun, kadi Bhaṭarī Naṇḍinī, drebyanika ring paraloka.

 

Adapun jika lembu berbulu pirang yang akan didermakan, hendaklah lembu itu dikenakan kain (dodot), dihiasi dengan emas ujung tanduknya, disertai bejana kuningan yang dibawa waktu memerah. Pahalanya kelak adalah kamadugha dhenu, yaitu seekor lembu yang dapat mengeluarkan segala diinginkan. Bagaikan Bhatari Nandini yang akan menjadi miliknya di alam akhirat.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 205

सुवर्ण्णं रजतं वस्त्रं मणिमुक्तावासूनि च । सर्व्वमेतन्महाराज ददासि वसुवान् धनं ॥२०५॥

Sloka 207

सुगन्ध धूपान्यनुलेपनानि वस्त्रानि माल्यानि च मानवो यः । दद्यादभीक्ष्नं स भवेदरोगी तथा सुरूपश्च स देवलोके ॥२०७॥

Sloka 208

तिलान् ददत पानीयं दिपान् ददत मा वृथा । ज्ञतिभिः सह मोदध्वमेतत् प्रेत्य सुदुर्ल्लभं ॥२०८॥

Sloka 209

दुर्लभं सलिलं तात विशेषेण परत्र च । पानीयस्य प्रदानेन तृप्तिर्भवती शाश्वती ॥२०९॥

Sloka 210

अलोकदाता चक्षुष्मान् प्रभायुक्तो भवेन्नरः । प्रदीपदः स्वर्ग्गलोके दीपमालेव राजते ॥२१॰॥

Sloka 211

छेत्रं हि भरतश्रेष्ठ यो ददाति द्विजातये । स शक्रलोके वसति पूज्यमानो ‘प्सरोगणैः ॥२११॥

Sloka 212

उपनाहौ तु यो दद्याच्छ्लक्ष्ण स्नेहसमन्वितौ । सोऽपि लोकानवाप्नोति दैवतैरभिपूजितः॥॥

Sloka 213

सर्व्वस्वमपि यो दद्यात् कलुषेणान्तरात्मना । न तेन स्वर्ग्गमाप्नोति चित्तह्मवात्र कारणम् ॥२१३॥

Sloka 214

यद्यदिष्टतमं लोके यच्च स्याद्दयितं गृहे । तत्तद् गुणवते देयं तदेवाक्षयमिच्छता ॥२१४॥

Sloka 215

सत्कृत्य तु द्विजातिभ्यो यद्दीयेत तदुत्तमम् । याचितेन हि यद्दत्तं तदाहुर्म्मद्यमं बुधाः ॥२१५॥