Sloka 206

२०६. 206.

दद्याच्छुभं यः कपीलां सचेलां कांस्योपदोहां कनकाग्रशृङ्गाम् ।

तैस्तैर्गुणैः कामदुघा हि भूत्वा नरं प्रदातारमुपैति सा गौः ॥२०६॥

dadyācchubhaṁ yaḥ kapīlāṁ sacelāṁ kāṁsyopadohāṁ kanakāgraśṛṅgām,

taistairguṇaiḥ kāmadughā hi bhūtvā naraṁ pradātāramupaiti sā gauḥ.

 

Dermakan satu ekor sapi keberuntungan, kuning kecoklatan, mantel, tanduk dengan ujung emas, disertai panci tembaga pemerahan. Sapi itu kembali kepada pemberi derma dalam bentuk berbagai pahala yang memenuhi keinginan dan cita-citanya.

 

Kunĕng yan lĕmbu kapilā, lwir kang dānākĕna, dodot, tan ataya, bhūsana ni kanaka tungtung ning sungunya saha kāngsa bhājana, wawaning amĕh, phalanya dlāha, kāmadughā dhenu, lĕmbu mametwakĕna sakahyun, kadi Bhaṭarī Naṇḍinī, drebyanika ring paraloka.

 

Adapun jika lembu berbulu pirang yang akan didermakan, hendaklah lembu itu dikenakan kain (dodot), dihiasi dengan emas ujung tanduknya, disertai bejana kuningan yang dibawa waktu memerah. Pahalanya kelak adalah kamadugha dhenu, yaitu seekor lembu yang dapat mengeluarkan segala diinginkan. Bagaikan Bhatari Nandini yang akan menjadi miliknya di alam akhirat.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 216

अवज्ञया दीयते यद्यदेवाश्रद्धयापि च । तदाहुरधनं दानं मुनयः सत्यवादिनः ॥२१६॥

Sloka 217

अश्रद्धया हुतं दत्तं तपस्तप्तं कृतं च यत् । असदित्युच्यते पार्ष न च तत्प्रेत्य नेह च ॥२१७॥

Sloka 218

देयानि घणपिण्यक शाकान्यपि हि याचतः । तदभ्यासोचितत्यागो मांसाद्यपि हि दास्यति ॥२१८॥

Sloka 219

यो न दद्यात् प्रतिश्रुत्य स्वल्पं वा यदि वा बहु । आशास्तस्य हताः सर्व्वाः क्लीबस्येव हताः क्रियाः ॥२१९॥

Sloka 220

करिस्य इति सशृमुत्य कर्त्तव्यं तदकुर्वतः । मिथ्यवचनदग्धस्य इष्टं पुर्तं विहन्यते ॥२२०॥

Sloka 221

एकाग्निकर्म्म हवनं त्रोतायां यच्च हूयते । अन्तर्वेद्यां च यद्दानमिष्टम् तदभिधीयते ॥२२१॥

Sloka 222

वापीकूपताटकानि देवतायतनानि च । अन्नप्रदनमरमः पूर्त्तमित्यभिधीयते ॥२२२॥

Sloka 223

प्रायेणाकृतकृत्यत्वान्मृत्योनिद्विजते नरः । कृतकृत्याः प्रतीक्षन्ते मृत्युं प्रियमिवातिथिम् ॥२२३॥

Sloka 224

कथं ते त्यक्तसद्मृत्ताः सुखं रात्रिषु शेरते । मरणान्तरिता येषां नरकेषूपपत्तयः ॥२२४॥

Sloka 225

यो दद्यादपरिक्लिष्टमन्नमध्वनि वर्तते । श्रान्तायादृष्टपूर्वाय तस्य पुन्यफलं महत् ॥२२५॥