Sloka 183

१८३. 183.

अग्निहोत्रफला वेदा दत्तभुक्तफलं धनम् ।

रतिपुत्रफला नारी शीलवृत्तफलं श्रुतम् ॥१८३॥

agnihotraphalā vedā dattabhuktaphalaṁ dhanam,

ratiputraphalā nārī śīlavṛttaphalaṁ śrutam.

 

Jika Anda telah mempelajari Veda Anda harus mempersembahkan persembahan ke dalam api suci, jika Anda telah mendapatkan harta Anda harus menyumbangkannya dan menggunakannya, jika Anda memiliki seorang istri biarlah dia menjadi kegembiraan Anda dan ibu dari putra-putra Anda, jika Anda memiliki penguasaan pustaka suci tingkah laku Anda harus sempurna.

 

Nihan pājara mami, phala Sang Hyang Weda n inaji, kāpūjan Sang Hyang Śiwāgni, rapwan wruh ring mantra, yajñāngga widhiwidhānādi, kunang doning dhanan hinānakĕn, bhuktin dānākĕna, yapwan doning anakbi, dadya ning ālingganādi krīdā maputra putrī santāna, kunĕng phala sang hyang ajin kinawruhan, haywaning śīla mwang ācāra, śīla ngaraning swabhāwa, ācāra n aran ing prawrĕtti kawarah ring aji.

 

Inilah yang akan saya beritahukan, (perihal) pahala Pustaka Suci Veda itu dipelajari: memuja Hyang Widhi Wasa sebagai Śivāgni agar tahu tentang mantra-mantra, bagian-bagian yajña (korban suci kebaktian), widhiwidhāna (upacara dalam kehidupan/samskara), dan lain-lain. Adapun gunanya harta kekayaan itu disediakan adalah untuk dinikmati dan didermakan, demikian pula wanita, gunanya untuk dijadikan istri (dicumbu rayu, dan sebagainya) agar memeroleh keturunan putra/putri, sedangkan pahala mendalami ilmu pengetahuan suci adalah keluhuran śila dan ācāra. Śila adalah budi pekerti (tingkah laku baik), ācāra adalah tingkah laku yang sesuai dengan ajaran agama.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 216

अवज्ञया दीयते यद्यदेवाश्रद्धयापि च । तदाहुरधनं दानं मुनयः सत्यवादिनः ॥२१६॥

Sloka 217

अश्रद्धया हुतं दत्तं तपस्तप्तं कृतं च यत् । असदित्युच्यते पार्ष न च तत्प्रेत्य नेह च ॥२१७॥

Sloka 218

देयानि घणपिण्यक शाकान्यपि हि याचतः । तदभ्यासोचितत्यागो मांसाद्यपि हि दास्यति ॥२१८॥

Sloka 219

यो न दद्यात् प्रतिश्रुत्य स्वल्पं वा यदि वा बहु । आशास्तस्य हताः सर्व्वाः क्लीबस्येव हताः क्रियाः ॥२१९॥

Sloka 220

करिस्य इति सशृमुत्य कर्त्तव्यं तदकुर्वतः । मिथ्यवचनदग्धस्य इष्टं पुर्तं विहन्यते ॥२२०॥

Sloka 221

एकाग्निकर्म्म हवनं त्रोतायां यच्च हूयते । अन्तर्वेद्यां च यद्दानमिष्टम् तदभिधीयते ॥२२१॥

Sloka 222

वापीकूपताटकानि देवतायतनानि च । अन्नप्रदनमरमः पूर्त्तमित्यभिधीयते ॥२२२॥

Sloka 223

प्रायेणाकृतकृत्यत्वान्मृत्योनिद्विजते नरः । कृतकृत्याः प्रतीक्षन्ते मृत्युं प्रियमिवातिथिम् ॥२२३॥

Sloka 224

कथं ते त्यक्तसद्मृत्ताः सुखं रात्रिषु शेरते । मरणान्तरिता येषां नरकेषूपपत्तयः ॥२२४॥

Sloka 225

यो दद्यादपरिक्लिष्टमन्नमध्वनि वर्तते । श्रान्तायादृष्टपूर्वाय तस्य पुन्यफलं महत् ॥२२५॥