यन्मातापितरौ क्लेशं सहेते गर्भधारणे । न तस्य निष्कृतिः शक्या कर्त्तुं वर्षशतैरपि ॥१९६॥

दरिद्रान् भज कौन्तेय मा प्रयच्छेश्वरे धनम् । व्याधितस्यौषधं पथ्यं नीरुजस्य किमौषधैः ॥१९७॥

अयाचतः सीदतश्च सर्व्वोपायैर्नियन्तव्यः । आन्र्शंष्यं परो दर्मोऽयाचते यत् प्रदीयते ॥१९८॥

नावमन्येताभिगती न प्रनुद्यात् कथञ्चन । अपि श्वपाके शुनि वा न दानं विप्रणश्यति ॥१९९॥

अहन्यहनि याचन्तं कोऽवमन्येद् गुरुं यथा मार्ज्जनं दर्पणस्येव यः करोति दिने दिने

नातः परं च लोकेषु किञ्चित् पापिष्ठमस्ति वै । यथात्मनाशनं लोके नास्ति देहीति व पुनः ॥२०१॥

शिक्षयन्ति न यच्छन्ते देहिति कृपणा नरः । अवस्थेयमदानस्य मा भूदेवं भवानिति ॥२०२॥

प्रदद्याद् देयमित्येव यजेद् यष्टव्यमित्यपि । अस्तु वास्त्र फलं मा च कर्त्तव्यं पुरुषेण हि ॥२०३॥

हिरण्यदानं गोदानं पृथिवीदानमित्यपि । एतानि वै पवित्राणि तारयन्ति परत्र च ॥२०४॥

सुवर्ण्णं रजतं वस्त्रं मणिमुक्तावासूनि च । सर्व्वमेतन्महाराज ददासि वसुवान् धनं ॥२०५॥