Sloka 479

४७९. 479.

प्रत्यूहपटहो राज्ञः सामन्यपुरवासिभिः

मा मैवमिति यो भावः स तस्य प्रीतिकारकः७९॥

pratyūhapaṭaho rājñaḥ sāmanyapuravāsibhiḥ,

mā maivamiti yo bhāvaḥ sa tasya prītikārakaḥ.

 

Pikiran menyebabkan mendapatkan suka maupun duka, gambelan perlengkapan kerajaan, tanda kemuliaan raja ketika terdengar bunyinya. Ada mengatakan tidak menarik bunyi gambelan itu, demikianlah kebahagiaan itu.

 

Manah kĕta nimitta ning sukhaduhkhan katĕmu, nah yang padahi saji ning rājya, manggala sang prabhu, sāmanya sahananikang wwang ring antahpura rumĕngö ya, hana pwa kumwa wiwekanya, tan grāhī, karĕngö mara ya dengku, hilang pāpangku denika, ya ika sukha denika.

 

Pikiran yang menyebabkan suka dan duka diperoleh; sama halnya dengan persembahan kerajaan (gong), sebagai tanda kemuliaan bagi raja; orang kebanyakan, yang ada dalam puri itu mendengarkan bunyi persembahan (gamelan) itu; ada yang berpendapat demikian, tidak menarik bunyi gamelan itu; sebaliknya ada yang mengatakan baru saja terdengar olehku, maka lenyaplah kesedihan hatiku olehnya, itulah yang menyebabkan kegembiraan hatiku.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 474

त्रयो मदा महाराज मोहयन्त्यविचक्षणम्। स्त्रियोऽन्नपानमैश्वर्य्यं तेषु सक्ता न जाग्रति॥४७४॥

Sloka 475

सम्पदः पमदाश्चैव तरङ्गोत्सङ्गभङ्गुराः। कस्तास्वहिफणछत्त्र छायास्विव रमेबुधः॥४७५॥

Sloka 476

मा तात विस्तरं कार्षीः सम्पद्भिः प्रविमोहितः। स्वगात्रण्यापि भाराय भवन्ति विधिपर्य्यये॥४७६॥

Sloka 477

आकिञ्चन्ये च राज्ये च विशेषः सुमहानयम्। नित्योद्विग्नो हि धनवान् सर्व्वं त्यक्त्वा सुखी भवेत्॥४७७॥

Sloka 478

न हि सञ्चयवान् कश्चिद्दृश्यते निरुपद्रवः। त्यजेत सञ्चयांस्तस्मात् प्राज्ञः क्लेशं सहैव च॥४७८॥

Sloka 481

अलं परिग्रह्णैव दोषवान् सपरिग्रहः। क्रिमिर्हि कोशकारो हि बद्ध्यते स्वपरिग्रहात्॥४८१॥

Sloka 482

यावतः कुरुते जन्तुः सम्बन्धान् मनसः प्रियान्। तावन्तोऽस्य विधीयन्ते हृदये शोकशङ्कवः॥४८२॥

Sloka 483

मानसं दुःखमूलं तु स्नेह इत्युपलभ्यते। स्नेहाच्च सज्जते जन्तुर्दुःखयोगमुपैति च॥४८३॥

Sloka 484

पुत्रदारकुटुम्बेषु नक्ताः सीदन्ति जन्तवः। सरःपङ्कार्ण्णवे मग्ना जीर्ण्णा वनगजा इव॥४८४॥

Sloka 485

एतत् तद्दुर्ज्जयं लोके पुत्रदारमयं विषम्। जायन्ते च म्रियन्ते च यत् पीत्वा मोहिताः प्रजाः॥४८५॥