Sloka 117

११७. 117.

सन्दिग्धेऽपि परे लोके त्याज्यमेवशुभं बुधैः ।

यदि नस्ति ततः किं स्यादस्ति चेन्नास्तिको हतः ॥११७॥

sandigdhe’pi pare loke tyājyamevaśubhaṁ budhaiḥ,

yadi nasti tataḥ kiṁ syādasti cennāstiko hataḥ.

 

Meskipun ada keraguan tentang keberadaan dunia lain, orang bijak harus meninggalkan kejahatan. Dalam masalah ketiadaan tidak ada yang akan terjadi, tetapi jika dunia lain benar-benar ada, ketidak percayaan ditinggalkan.

 

Yadyapin sangśayā kĕtang wwang ri hana ning paraloka, mwang phala ning śubhāśubhakarma, tathāpin mangkana, aryakĕna juga ikang aśubhakarma ling Sang Hyang Āgama, singgahana ikang karma sĕnūhutakĕn sang paṇḍita, lenoka pwa rakwa sang paṇḍita, adwā Sang Hyang Āgama, ri hana ning swarga naraka, tan paphala ikang śubhāśubhakarma, tan hana tah kociwa ning umituhu warah sang paṇḍita, suminggahanang aśubha prawrĕtti ling Sang Hyang Āgama, apagĕh pwa Sang Hyang Agama, niyata maphala ning śubhāśubhakarma, ndah hilang nāstikāwas, kakĕlĕman ya ring niraya.

 

Walaupun orang menyangsikan akan adanya paraloka (dunia setelah kematian), dan juga tentang adanya hasil perbuatan baik ataupun buruk, walaupun begitu sepatutnya juga perbuatan buruk itu ditinggalkan. Begitulah yang termaktub dalam ajaran agama. Singkirkanlah perbuatan (jelek) itu dan tirulah (perilaku) orang bijak. Bila orang bijak itu berbohong ia tidak dapat dipercaya, bohong pula ajaran agama mengenai adanya sorga-neraka. Perbuatan baik ataupun jahat tidak akan membuahkan hasil. Tidak ada jeleknya orang yang menuruti ajaran-ajaran orang bijak untuk menjauhi perbuatan-perbuatan buruk itu. Begitulah ujaran-ujaran sastra agama. Bila agama itu kokoh maka pastilah perilaku baik dan perilaku jahat membuahkan hasil nyata. Bila orang jahat itu meninggal maka rohnya akan jatuh ke neraka.

There are no reviews for this eBook.

0
0 out of 5 (0 User reviews )

Add a Review

Your Rating *

Sloka Lainnya

Sloka 116

नास्तिक्यं वेदनिन्दां च देवातानां च कुत्सनम् । द्वेषं दम्भं च मानं च क्रोधं तैक्ष्ण्यं च वर्ज्जयेत् ॥११६॥

Sloka 118

न दृष्टपूर्वं प्रत्यक्षं परलोकं विदुर्बुधाः । आगमांस्त्वनतिक्रम्य श्रद्धातव्यं विजानता ॥११८॥

Sloka 119

अप्रामाण्यं च वेदानां शास्त्राणां चातिलङ्घनम्​ । सर्व्वत्र चानवस्थानमेतन्नाशानमात्मनः ॥११९॥

Sloka 120

नास्तिकं भिन्नमर्य्यादं कूले वतमिव स्थितम् । वामतः कुरु विश्रब्धं नरं रेणुमिवोद्धतम् ॥१२०॥

Sloka 121

ये नास्तिका निष्क्रियाश्च गु गुरुशास्त्रातिलङ्घिनः । विहिंसका दुराचारास्ते भवन्ति गतायुषः ॥१२१॥

Sloka 122

ऐहलौकिकमिहन्ते मांसशोणितवर्द्धनः । पारलौकिककृत्येषु प्रसुप्ता भृशनास्तिकाः ॥१२२॥