Sloka 183
१८३. 183.
अग्निहोत्रफला वेदा दत्तभुक्तफलं धनम् ।
रतिपुत्रफला नारी शीलवृत्तफलं श्रुतम् ॥१८३॥
agnihotraphalā vedā dattabhuktaphalaṁ dhanam,
ratiputraphalā nārī śīlavṛttaphalaṁ śrutam.
Jika Anda telah mempelajari Veda Anda harus mempersembahkan persembahan ke dalam api suci, jika Anda telah mendapatkan harta Anda harus menyumbangkannya dan menggunakannya, jika Anda memiliki seorang istri biarlah dia menjadi kegembiraan Anda dan ibu dari putra-putra Anda, jika Anda memiliki penguasaan pustaka suci tingkah laku Anda harus sempurna.
Nihan pājara mami, phala Sang Hyang Weda n inaji, kāpūjan Sang Hyang Śiwāgni, rapwan wruh ring mantra, yajñāngga widhiwidhānādi, kunang doning dhanan hinānakĕn, bhuktin dānākĕna, yapwan doning anakbi, dadya ning ālingganādi krīdā maputra putrī santāna, kunĕng phala sang hyang ajin kinawruhan, haywaning śīla mwang ācāra, śīla ngaraning swabhāwa, ācāra n aran ing prawrĕtti kawarah ring aji.
Inilah yang akan saya beritahukan, (perihal) pahala Pustaka Suci Veda itu dipelajari: memuja Hyang Widhi Wasa sebagai Śivāgni agar tahu tentang mantra-mantra, bagian-bagian yajña (korban suci kebaktian), widhiwidhāna (upacara dalam kehidupan/samskara), dan lain-lain. Adapun gunanya harta kekayaan itu disediakan adalah untuk dinikmati dan didermakan, demikian pula wanita, gunanya untuk dijadikan istri (dicumbu rayu, dan sebagainya) agar memeroleh keturunan putra/putri, sedangkan pahala mendalami ilmu pengetahuan suci adalah keluhuran śila dan ācāra. Śila adalah budi pekerti (tingkah laku baik), ācāra adalah tingkah laku yang sesuai dengan ajaran agama.
There are no reviews for this eBook.
Sloka Lainnya
Sloka 174
सार्थः प्रवसतो मित्रं भार्य्य मित्रं गृहे सतः । आतुरस्य भिषङ् मित्रं दानं मित्रं मरिष्यतः ॥१७४॥
Sloka 176
अमात्सर्यं बुधाः प्राहुर्दानं धर्म्म च संयमम् । अवस्थितेन नित्यं हि त्यागे त्वासाद्यते शुभम् ॥१७६॥
Sloka 181
धनानि जीवितं चैव परार्थे प्राज्ञ उत्सृजेत् । सन्निमित्तं वरं त्यागो विनाशे नियते सति ॥१८१॥
Sloka 184
धनेन किं यन्न ददाति नाश्नुते बलेन किं येन रिपून् न बाधते । श्रुतेन किं येन न धर्म्म मचरेत् किमात्मना यो न जितेन्द्रियो वशी ॥१८४॥